Tuesday, November 11, 2008

കേരള ഭാഷാഗാനം - പ്രഥമസ്കന്ധം

ഹരിഃശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ അവിഘ്നമസ്തു

ശൌനകാദിമഹര്‍ഷിമാര്‍ യാഗം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ശ്രീ വേദവ്യാസ ശിഷ്യനായ സൂതപൌരാണികനോടു ചോദിക്കുന്നത്
ആദിമൂല ശ്രീപരമാനന്ദസ്വതയില്‍ നി-
ന്നാദരാലുണര്‍ന്നിഴഞ്ഞീടിനോരമൃതവും
പാനംചെയ്തനുദിനമാനന്ദിച്ചലസാതെ
മാനസപത്മത്തിങ്കല്‍ വാഴും പൈങ്കിളിപ്പെണ്ണേ
മാനുഷഭാവം പഴുതായ് ക്കഴിഞ്ഞീടും മുമ്പേ
മാനസം തെളിഞ്ഞു ദിവ്യാനന്ദസ്വാഭാവികം
സാധിപ്പാനെളുതായ സാധനമേതൊന്നുള്ളൂ?
സാദരമതു ബാലേ! കാലേ ചൊല്ലെന്നോടിപ്പോള്‍.
ചൊല്ലുവാനനേകമുണ്ടോരോരോ മുനീന്ദ്രന്മാര്‍
ചൊല്ലിയ വേദാന്ത സാരാദികള്‍ ബഹുവിധം;
ചൊല്ലരുതവയൊന്നും നമുക്കു പുരാണങ്ങള്‍
ചൊല്ലുകെന്നതും കേള്‍ക്കെന്നുള്ളതും ചെയ്യാമല്ലൊ.
ചൊല്ലെഴും പുരാണങ്ങളുള്ളവയെല്ലാറ്റിലും
നല്ലതു ഭാഗവതമെന്നല്ലോ ചൊല്ലിക്കേള്‍പ്പൂ;
പത്മാദിപുരാണങ്ങളൊക്കെയും നന്നെങ്കിലു-
മാത്മതത്വങ്ങളെയറിഞ്ഞീടുവാനിതേ നല്ലൂ
ഓരോരോ ശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ മോക്ഷമാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ചൊന്ന-
തോരോന്നേ നിരൂപിച്ചാലെളുതല്ലിത്രയൊന്നും
ഓരോരോജനങ്ങള്‍ക്കു മുക്തിമാര്‍ഗ്ഗതത്വങ്ങള്‍;
ഓരോരോ വിധമത്രേ കേവല സ്വഭാവങ്ങള്‍;
എന്നതിലെല്ലാവര്‍ണ്ണത്തിങ്കലുമെല്ലാവര്‍ക്കും
നന്നായി സാധിക്കാവോന്നെളുപ്പമുള്ളോന്നല്ലോ;
എത്രയുമെളുതായി മുക്തിയെ ലഭിക്കുന്ന
ഭക്തിമാര്‍ഗ്ഗത്തെ പ്രതിപാതിപ്പാന്‍ വേദവ്യാസന്‍
ഉത്തമശ്ലോകചരിത്രങ്ങളും നാമങ്ങളും
ഉത്തമധ്യാനങ്ങളും മിശ്രമായ് വിരുദ്ധമായ്
ചമപ്പൂ ഭാഗവത; മതിങ്കല്‍ നിരന്തരം
രമിപ്പാനായിട്ടത്രേ മറ്റുള്ള കഥയെല്ലാം;
അവിടെയാദിശ്ലോകം മംഗലാചരണമായ്
കവിനായകന്‍ പ്രയോഗിച്ചിതു വേദവ്യാസന്‍
സര്‍വജ്ഞാനായിസ്സര്‍വജഗല്‍ക്കാരണനായി
സ്സര്‍വ്വഭൂതങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ജ്ഞാനദസ്വരൂപനായ്
അപരിച്ഛിന്നമായിപ്പരമാനന്ദമായ
പരമാത്മാവുതന്നെ ധ്യാനിക്കയായ് വരേണമേ.
വസ്തുനിര്‍ദ്ദേശം രണ്ടാം പദ്യത്തെക്കൊണ്ടുചൊല്ലി;
സത്യമായ് പുരുഷാര്‍ത്ഥമായിരിക്കുന്ന പര-
മാത്മതത്വവുമതില്‍ പ്രാപ്തിസാധനവുമായ്
മേധ്യമായിരിക്കുന്ന ധര്‍മ്മവുമതിങ്കലേ;
കേള്‍ക്കമാത്രമേ വേണ്ടൂ ഭക്തിയുണ്ടാവാന്‍ പിന്നെ
മോക്ഷവും വരുമെന്നു വേറേ ഞാന്‍ ചൊല്ലേണമോ?
സുഖമേ സേവിച്ചീടാം പ്രാ‍മാണ്യവശന്താനും
നിഗമമെന്നു മൂന്നാം പദ്യത്തെക്കൊണ്ടു ചൊല്ലി;
വേദമായീടുന്നൊരു കല്പകവൃക്ഷത്തിന്റെ
മോദമാര്‍ന്നെഴും ഫലമാദരപൂര്‍വ്വം ഭക്ത്യാ
വീണിതു ശുകമുഖത്തിങ്കല്‍ നിന്നുടന്‍ ഭുവി
ആനന്ദം വരുമാറു പീയൂഷദ്രവത്തോടും
അങ്ങനെയുള്ള മഹാഭാഗവതാഖ്യരസം
മംഗലം വന്നു പരന്തങ്കലേ ലയിപ്പോളം
ആവോളം പാനം ചെയ്തുകൊള്ളുക രസികന്മാ-
രായുള്ള ഭാഗവതമുഖ്യന്മാര്‍ നിരന്തരം
എങ്കിലോ ചൊല്ലു ചൊല്ലു സംസാരംകൊണ്ടുണ്ടാകും
സങ്കടം പോകും വണ്ണം വൈകാതെ ശുകമേ! നീ
ചൊല്ലുവാനിവിടെയിപ്പോളെനിക്കിതിന്നേതു-
മില്ലൊരു മാന്ദ്യം, മാധുര്യാദിലക്ഷണങ്ങളാല്‍
ചൊല്ലപ്പോകാതോരതിമൂഢനായതു ഞാനോ;
ചൊല്ലുവാനവരുണ്ടല്ലോ കവീന്ദ്രന്മാര്‍;
ചൊല്ലെഴുന്നവര്‍ മുമ്പില്‍ചെന്നു ചൊല്ലുമ്പോള്‍ പിഴ
ചൊല്ലുകയല്ലല്ലീയെന്നല്ലലുല്ലസിക്കുന്നു.
വല്ലഭമെഴും വിനതാത്മജനനന്താഗ്രേ
തുല്യമില്ലാതെ വേഗത്തോടുതാന്‍ പറക്കുമ്പോള്‍
വല്ലാതെ കൃശമശകാദികളതുകണ്ടി-
ട്ടെല്ലാരുമടങ്ങുന്നു വല്ലഭമില്ലായ്കയാല്‍.
വല്ലജാതിയും പറക്കെന്നുവന്നീടും നൂനം.
മെല്ലെമെല്ലവേ പുനരെന്നതോര്‍ത്താകും വണ്ണം
അല്ലലെന്നിയേ സംക്ഷേപിച്ചുചൊല്ലീടാമല്ലോ.
ചൊല്ലെഴും ഗണേശനും വാണിയും മുകുന്ദനും
ചൊല്ലിനപൌരാണികചാര്യനാം വ്യാസന്‍താനും
സ്വര്‍ ലോകാധിപന്‍ മുമ്പാമാശാധിപതികളും
വല്ലായ്മയൊഴിച്ചു ഭൂദേവദൈവതങ്ങളും
കല്യാണം വളര്‍ത്തുവാന്‍ നാരദമുനീന്ദ്രനും
എല്ലാരുമനുഗ്രഹിച്ചീടുവാന്‍ വന്ദിക്കുന്നേന്‍.
ശ്രീവേദവ്യാസമുനിചമച്ചപുരാണത്തില്‍
ശ്രീമഹാഭാഗവതം തന്നിലും പരമാര്‍ത്ഥം
സത്യജ്ഞാനാനന്താനന്ദാദ്വയാമൃതപൂര്‍ ണ്ണം
സച്ചിദ് ബ്രാഹ്മാഖ്യം പരമാനന്ദമുപാസിച്ചേന്‍.
ഈശനും പ്രപഞ്ചവും ഏകമെന്നുറച്ചു ഞാന്‍
ഈശനെദ്ദേശികനെന്നറിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞപ്പോള്‍
ദേശികപാദാപത്മമെന്നുള്ളിലുറപ്പിച്ചേന്‍
ദേശികാജ്ഞയാപരമാനന്ദസമന്വിതം
ഈശനും പ്രപഞ്ചവും ദേശികന്‍ താനും ഞാനും
ഈശന്റെ കാരുണ്യത്താല്‍ കേവലമൊന്നായ് ക്കണ്ടേന്‍;
അന്നേരം മായാമയമായുള്ള ബഹുത്വങ്ങള്‍
ഒന്നുമേ കാണ്മാനില്ല ഞാനൊഴിഞ്ഞൊരേടത്തും.
എന്നതിന്നുപദേശസാധനമിതുതന്നെ
നന്നായ് കേട്ടുകൊള്‍വിന്‍ മറ്റൊന്നും നിനയാതെ
നൈമിശവനത്തിലേ വിഷ്ണുക്ഷേത്രത്തിങ്കല-
മ്മാമുനിവരന്മാരാംശൌനകാദികളെല്ലാം
സ്വര്‍ ഗ്ഗത്തെ ലഭിപ്പാനായ് സത്രങ്ങള്‍ തുടങ്ങിനാര്‍
സദ്ഗതി വരുവാനും ഹേതുവാമതുതന്നെ.
ആയിരത്താണ്ടുകൂടിക്കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നത-
ങ്ങാരാലുമുപദ്രവം കൂടാ‍തെചെല്ലും കാലം
ചെന്നിതുവേദവ്യാസശിഷ്യനായുള്ള സൂതന്‍
നന്നായ് സല്‍ക്കാരം ചെയ്തിരുത്തി മുനികളും.
പുണ്യവാനായ ഭവാന്‍ വന്നതു നന്നായ് വന്നു
ധന്യന്മാരെന്നു വന്നു ഞങ്ങളുമതിനാലെ.
ധര്‍മ്മശാസ്ത്രങ്ങളിതിഹാസങ്ങള്‍ പുരാണങ്ങള്‍
നിര്‍മ്മലനായ ഭവാനൊക്കെവേ പാഠമല്ലോ;
വേദാന്തപ്പൊരുളറിഞ്ഞീടിന മുനികളും
വേദവേദാന്തവിത്താം വേദവ്യാസനും മുന്നം
സാദരമരുള്‍ചെയ്തതൊക്കെയഭ്യസിച്ച നീ
മോദേനവന്നതിപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കനുഗ്രഹം.
സ്നേഹമെത്രയും പാരമുള്ള ശിഷ്യനു ഗുഹ്യ-
മായതുപദേശിച്ചീടുന്നു ഗുരുക്കന്മാര്‍,
ചേതസി നിന്നെ സ്നേഹം വേദവ്യാസനു പാരം
വാസനാശുശ്രൂഷാദിയാകിയ ഗുണങ്ങളാല്‍
ആകയാല്‍ സാരമായ മോക്ഷസാധനമെന്തോ-
ന്നായതു തവ മതി നിശ്ചയം പറകെടൊ!
ഇക്കലിയുഗത്തിങ്കല്‍ മാനുഷപ്പരിഷകള്‍
ദുഃഖിതന്മാരായുള്ളൂ നിത്യോപദ്രവങ്ങളാല്‍
അല്പായുസ്സുകളുമായല്പബുദ്ധികളുമാ-
യ്ല്പഭാഗ്യന്മാരുമായ് മിക്കതുമുള്ളൂ നൂനം.
കേള്‍ക്കേണ്ടതസംഖ്യാമായുണ്ടവയെല്ലാമിപ്പോ-
ളാഖ്യാനംചെയ്‌വാന്‍ കാലമില്ലെന്നുവന്നുകൂടും,
എന്നാലെന്തതില്‍ സാരമായുള്ളതെല്ലാവര്‍ക്കും
ഒന്നുകൊണ്ടുടന്‍ ബുദ്ധിതെളിഞ്ഞുവരുന്നതായ്
എത്രയും ചുരുക്കമായത്യന്തം മനൊജ്ഞമായ്
വസ്തുവായിരിപ്പതു സത്വരം പറക നീ
ദേവകിയിങ്കല്‍ വസുദേവനു സൂതനായി-
ദ്ദേവകള്‍ ദേവന്‍ പിറന്നോരുനാളുള്ള കഥ
കേള്‍ക്കേണമെന്നുമുണ്ടുതോന്നുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്കിപ്പോ-
ളോര്‍ക്കുമ്പോളെല്ലാറ്റിലുമക്കഥയല്ലീ ന‍ല്ലൂ?
തന്തിരുവടിയുടെ തിരുനാമങ്ങളിലൊ-
ന്നന്ധനായറിയാതെ ചൊല്‍കിലും ഗതിയല്ലോ;
ആത്മശുദ്ധിയില്‍ കൊതിയുള്ളവനാകില്‍ പര-
മാത്മാവാം കൃഷ്ണന്‍ കഥ കേള്‍ക്കാനാഗ്രഹമുണ്ടാം.
രസ്ജ്ഞന്മാരെന്നാകില്‍ കേട്ടോളം കേള്‍പ്പാന്‍ തോന്നും
രസങ്ങളിതിന്മീതേ മറ്റൊന്നുമില്ലാതാനും
ഞങ്ങള്‍ക്കു മതിയാകയില്ലതു കേള്‍ക്കുന്തോറും
മംഗലചരിതങ്ങള്‍ ചൊല്ലു നീ മടിയാതെ;
വന്നിതു കലിയുഗമെന്നറിഞ്ഞതുമൂലം
വന്നു വൈഷ്ണവക്ഷേത്രം പുക്കിതു ഞങ്ങളെടോ!
തന്തിരുവടിയുടെ ചരിതം കേട്ടുകൊള്‍വാന്‍
എന്തൊരുകഴിവെന്നു ചിന്തിച്ചു വസിക്കുമ്പോള്‍,
അന്തരാ വന്നു ഭവാനീശ്വരകാരുണ്യത്താല്‍
സന്താപമകന്നിതു മിക്കതും കണ്ടപ്പൊഴേ. (ഏകദേശ സംഗ്രഹം ഇവിടെ വായിക്കാം..)

No comments: