Saturday, January 10, 2009

ദ്വിതീയസ്കന്ധം

ഭഗവദ് ഭജനാരംഭം

ചൊല്ലുചൊല്ലിനി ശ്ശേഷം നല്ലൊരു കഥാസാരം
കല്ല്യാണ ശീലേ! ശുകമൌലിമാലികേ! ബാലേ!
എന്നതുകേട്ടനേരം ശാരികപ്പൈതല്‍ താനും
നന്ദിച്ചു ജഗന്നാഥം വന്ദിച്ചങ്ങുരചെയ്താള്‍-
പരക്കെസ്സുഖാസനേയിരിക്കുമൃഷികളാ-
ലുരുപ്രേരിതന്‍ ശുകനകക്കാമ്പുണര്‍ന്നുടന്‍
പരബ്രഹ്മത്തെസ്സകലേഷുസംഗ്രഹത്തെയി-
ങ്ങുറച്ചുകണ്ടാചാര്യപദദ്വന്ദാഗ്രം കൂപ്പി
സമര്‍പ്പിച്ചൊന്നായ് തെളിഞ്ഞിരിക്കും നരവര-
പ്രമുഖന്‍ തന്നോടരുള്‍ ചെയ്തിതു മന്ദം മന്ദം-
‘ഭൂപതേ! തവചോദ്യമെത്രയും നല്ലൊന്നിതു
പാപനാശനകരം പവിത്രമത്യത്ഭുതം
ആസന്നമൃത്യുവായുള്ളോര്‍ക്കിതു യോഗ്യം തന്നെ
വാസനയുള്ളോര്‍ കുറഞ്ഞീടുമന്നേരത്തേവം
ബോധമുറ്റുറപ്പവരെങ്കിലോ പലവിധം
ബോധകശ്രോതവ്യങ്ങളുണ്ടല്ലോ ശാസ്ത്രങ്ങളില്‍
എന്നതിലെല്ലാറ്റിലും നല്ലതായെളുതായി
വന്നുകൂടുന്നു ഫലംഭഗവദ് ഭജനത്താല്‍
സകലഭൂതങ്ങള്‍ക്കുമാത്മാവയിരിക്കുന്ന
ഭഗദ്ഗുണനാമചരിത്രാദികളെല്ലാം
ശ്രോതവ്യമാകുന്നതു കേവലം തദ്രൂപങ്ങള്‍
ചേതസിസദാകാലം സ്മര്‍ത്തവ്യമാകുന്നതും
പൂജനം കര്‍ത്തവ്യമാകുന്നതുമനുദിനം
വ്യാജമെന്നിയേ പല ജാതിയും ഭഗവാനെ
മനസാവാചാ പരികര്‍മ്മണാ ശീലിപ്പതു
മാനുഷജന്മത്തിങ്കല്‍ നല്ലതു പുരുഷാര്‍ത്ഥം
സാധിച്ചു ജീവന്മുക്തരായ് വിളങ്ങീടും മഹാ-
ബോധികള്‍ പോലും ഭഗവദ്ഗുണങ്ങളില്‍ ത്തന്നെ
കേവലം രമിക്കുന്നോരങ്ങനെ നിത്യം സുഖ-
സേവ്യമായിരിപ്പൊന്നു തദ്ഗുണമഹിമകള്‍
ഞാനുമവ്വണ്ണം ഗുണാതീതനെന്നിരിക്കിലും
മാനസാനന്ദം പൂണ്ടുശീലിച്ചേന്‍ തല്‍ കീര്‍ത്തനം.
അതിനെപ്രതിപാതിച്ചീടുന്നു ഭഗവത-
മധികം പ്രധാനമായിരിക്കും പുരാണത്തില്‍.
അപ്പുരാണത്തെ മമ താതനാം വേദവ്യാസന്‍
മുല് പ്പാടുചമച്ചെന്നെയെപ്പേരും പഠിപ്പിച്ചു
തല്‍ പ്രബന്ധത്തെ വിഷ്ണുരാതനാം നിനക്കു ഞാന്‍
ഉള്‍പ്പൂവിലത്യാനന്ദസിദ്ധിദം ചെല്ലാമല്ലോ;
വ്യക്തമാമതില്‍ കൃഷ്ണചരിതം മനോരമ്യം
എത്രയും സുഖസാധ്യമെന്നുകേട്ടിരിക്കുന്നു.
തച്ചരിതാനന്ദ പീയൂഷപാനത്തെക്കൊണ്ടു
തല്‍കൃതദ്വന്ദ്വം വിട്ടുമുക്തനായ് വരും ജീവന്‍.
വിസ്തരിച്ചു ചൊല്ലിക്കേള്‍പ്പതിന്നേതും കാല-
വിസ്തരം മതിയല്ലെന്നുള്‍ത്താരില്‍ ശങ്കിക്കേണ്ട.
ഖട്വാംഗനെന്നുള്ളൊരു രാജര്‍ഷി ശ്രേഷ്ഠന്‍ പണ്ടു
ദിഷ്ടതയാലേ ദൈവാനുഗ്രഹബലവശാല്‍
പൃഥ്വിവിലിനിജ്ജീവിച്ചിത്രനാളിരിപ്പൂതെ-
ന്നുള്‍ത്താരിലറിഞ്ഞു സംക്രാന്തിമാത്രത്താലപ്പോള്‍
മറ്റുള്ള സകല സംഗങ്ങളെ നിവര്‍ത്തിച്ചു
മുറ്റീടും ഭഗവദ്ഭക്ത്യാനന്ദരീത്യാ തൂര്‍ണം
മുക്തനായ് പുരുഷാര്‍ത്ഥം സാധിച്ചാനലസാതെ
സപ്തവാസരമായുസ്സുണ്ടല്ലോ ഭവാനിപ്പോള്‍;
അപ്പോഴോ ഭഗവത് ഭക്തി പ്രവൃത്തിക്കു കാലം
ഇപ്പോഴിങ്ങിവിടെപ്പോരാഞ്ഞേതും ഖേദിക്കേണ്ട;
ഭക്തിമാര്‍ഗ്ഗത്തെപ്പറഞ്ഞീടുവാന്‍ ചുരുക്കി ഞാന്‍:
ഉള്‍ത്താരിലുറപ്പോളം കേട്ടാലും വഴിപോലെ.
മര്‍ത്യനാമവന്‍ മൃത്യുകാലമിങ്ങടുത്തു സ-
ന്ദിഗ്ദമെന്നിയേദൃഢചിത്തനായിരിപ്പവന്‍
വിഗ്രഹാദ്യഖിലസംഗങ്ങളും ത്വജിച്ചുടന്‍
തദ്ഗൃഗത്തിങ്കല്‍ നിന്നു സ്വസ്ഥനായ് നിവൃത്തനായ്
തീര്‍ത്ഥസ്നാനങ്ങള്‍ കൊണ്ടു ദേഹസുദ്ധിയും മുഹു-
രാത്മശുദ്ധിയെക്ഷേത്രോപാസനാദ്യങ്ങള്‍കൊണ്ടും
ചേര്‍ത്തതി വിവിക്തദിവ്യസ്ഥലം പ്രാപിച്ചിരു-
ന്നാസ്ഥയാ ജിതാസനസംസ്ഥനായ് വിനീതനായ്
ശാന്തനായ് പ്രാണായാമശീലനായ് മനോജയ-
സ്വാന്തനായനുദിനമിന്ദ്രിയജിതനായി
ചിത്തകാമ്പുറപ്പോളമീശ്വരദ്ധ്യാനം ചെയ്തു
മുക്തനായ് തല്‍ സാമിപ്യം പ്രാപിച്ചീടണമല്ലോ.
ഭക്തനാം നിനക്കുമവ്വണ്ണമീശ്വരദ്ധ്യാന-
മുള്‍ത്താരിലുറപ്പിപ്പാന്‍ കാലമായ് വന്നിതിപ്പോള്‍.

സംഗ്രഹം

No comments: