Tuesday, December 9, 2008

സൂതന്‍ ശൌനകാദികള്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന ഭാഗവതോപദേശം

എന്നെല്ലാം മുനിജനം ചൊന്നതുകേട്ടു സൂതന്‍
നന്നായിത്തെളിഞ്ഞുടന്‍ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിനാന്‍:-
വന്ദിച്ചീടുന്നേനെങ്കില്‍ ശ്രീശുകമുനിതന്നെ
നന്ദിച്ചീടണമെന്നെക്കുറിച്ചു സദാകാലം;
വേദാന്തസാരാര്‍ത്ഥമായദ്ധ്യാത്മപ്രദീപമായ്
വ്യാസോക്തമായ പുരാണങ്ങളില്‍ പ്രധാനമായ്
മേവിടും ഭാഗവതം ചൊല്ലിയ മുനിവരന്‍
ശ്രീവേദവ്യാസന്‍ താനുമാവോളം തുണയ്ക്ക മേ.
മാമുനിവരന്മാരേ! നല്ലൊരു ചോദ്യമിദം:
മാലോകര്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും മംഗലമായോന്നല്ലോ;
ഭഗവല്‍കഥകേള്‍ക്കാനാഗ്രഹമുണ്ടായതു
സകലജനങ്ങള്‍ക്കും നല്ലതായ്‌വന്നുകൂടും;
മര്‍ത്യനായ്പിറക്കിലോ മാധവന്തങ്കലേറ്റം
ഭക്തിയുണ്ടാവണമല്ലായ്കില്‍ വൃഥാഫലം;
ജ്ഞാനവും വൈരാഗ്യവുമുണ്ടായി മനസ്സിങ്കല്‍
ആനന്ദമുണ്ടാകണമെങ്കിലിന്നിതേ നല്ലൂ;
വിധിച്ചവണ്ണം തന്നെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്തീടിലും
‘മധുദ്വേഷിയില്‍ഭക്തിയില്ലായ്കില്‍ ഫലംവരാ;
വേദങ്ങളുപനിഷദ്വാക്യങ്ങള്‍ ശാസ്ത്രങ്ങളു-
മാദിയേപാഠം ചെയ്ത സര്‍വജ്ഞനെന്നാകിലും
മാധവന്‍ കഥാമൃതംതന്നിലുള്ളഭിരുചി
ചേതസി കുറഞ്ഞീടിലേതുമേ ഫലമില്ല;
പലജാതിയിലുള്ള കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്തീടിലും
ഫലമില്ലഖിലേശന്‍ താന്‍ പ്രസാദിച്ചീലെങ്കില്‍;
കേള്‍ക്കയും പറകയുമോര്‍ക്കയും പൂജിക്കയും
മോക്ഷത്തെ നല്‍കീടുന്ന ഭഗവാന്‍ തന്നേ വേണ്ടൂ
കുറഞ്ഞോരളവറിവുള്ളിലുണ്ടെങ്കിലവനുണ്ടോ
നരകവൈരിതന്റെ ചരിതം മറക്കുന്നു?
സജ്ജനസമ്പര്‍ക്കവും പുണ്യതീര്‍ത്ഥങ്ങള്‍തോറും
മജ്ജനംവഴിപോലെ ചെയ്കയും ദിനം പ്രതി
ദുര്‍ജ്ജനവിയോഗവുമുണ്ടെന്നുവരുന്നവ-
നച്യുതകഥകളിലിച്ഛയുമുണ്ടായ്‌വരും;
ഇച്ഛയുണ്ടാകുംതോറും കേള്‍പ്പാനും തരംവരും;
സ്വച്ഛമായ് ചമഞ്ഞീടും ചിത്തവുമതിനാലെ;
നിശ്ചയമകതാരിലച്യുതന്‍ വസിച്ചീടും;
അച്യുതന്‍ വസിക്കുമ്പോള്‍ നിശ്ശേഷസൌഖ്യം വരും;
സദ്ബോധമുണ്ടായ്‌വന്നാല‍ച്യുതപാദാംബുജം
ഉള്‍പ്പൂവിലുറപ്പിച്ചുകൊള്ളണമാകുംവണ്ണം.
നിര്‍ഗ്ഗുണന്‍ ‘നിഖിലലോകാശ്രയസ്വതാഭൂതന്‍
നിഷ്കളനായിട്ടത്രേ നില്‍ക്കുന്നു നിരന്തരം.
തത്സ്വയം പ്രഭാരമിതാനന്ദസ്വതയില്‍നി-
ന്നുത്ഭവിച്ചിതുമഹാമായയും നടേ നടേ;
തന്മായതന്നില്‍ സംഗംതനിക്കില്ലെന്നാകിലും
ചിന്മയിതന്നോടിടചേര്‍ന്നുതാന്‍ മയങ്ങിനാന്‍.
അവയക്തമായ പ്രരബ്രഹ്മവും മായതന്നാല്‍
സുവ്യക്തമായിട്ടൊരു പുരുഷരൂപംതോന്നി
യോഗനിദ്രയും പൂണ്ടു വെള്ളത്തില്‍ പള്ളികൊള്ളും
ഏകനായകന്‍ നാഭിതന്നിലന്നൊരുപത്മം
ഉണ്ടായിതതില്‍ ജനിച്ചീടിനാന്‍ വിരിഞ്ചനും;
ഉണ്ടായിലോകങ്ങളും തന്നവയവങ്ങളാല്‍.
അന്നതില്‍ പ്രജകളെ രക്ഷിപ്പാനായിക്കൊണ്ടല്ലോ
തന്നുടെയംശങ്ങളാലവതാരങ്ങള്‍ ചെയ്തു
നാലംശമായിട്ടതിന്മുമ്പിലേയവതാരം
നാലുപേര്‍ സനകനും സനന്ദന്‍ സനാതനന്‍
നാലാമന്‍ സനല്‍ക്കുമാരാഖ്യനും ക്രമത്താലേ
നാലഞ്ചുവയസ്സുള്ള പൈതങ്ങള്‍ തമ്മെപ്പോലെ
നാലാം വേദാന്തത്തെയും ശീലിച്ചു സദാകാലം
നാല്വരും പിരിയാതെ നടപ്പൂ പലേടത്തും.
ബ്രഹ്മചര്യത്തില്‍ നിഷ്ഠ കാട്ടുവാനായിട്ടല്ലോ
നിര്‍മ്മലന്മാരിങ്ങവതരിച്ചു ലോകത്തിങ്കല്‍
ഹിരണ്യാക്ഷനെക്കൊന്നു ഭൂമിയെയുയര്‍ത്തുവാന്‍
പിറന്നു യജ്ഞാംഗനായ് സൂകരമൂര്‍ത്ത്യാപിന്നെ
സാത്വതമായതന്ത്രം ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പാന്‍
സാത്വികനായമുനി നാരദനായാനല്ലോ
നരനാരായണന്മാരായ് ചമഞ്ഞിതു പിന്നെ
ധരണിതന്നില്‍ തപോബലത്തെക്കാട്ടീടുവാന്‍
സിദ്ധേശനായകപിലാഖ്യനായ് ചമഞ്ഞിതു
സിദ്ധിപ്പാന്‍ മനുഷ്യര്‍ക്കു സാംഖ്യയോഗാര്‍ത്ഥജ്ഞാനം
അത്രിപത്നിയില്‍ ദത്തനെന്നഭിധാനത്തോടും
പുത്രനായറിയിച്ചാന്‍ ദണ്ഡനീതികളെല്ലാം.
സജ്ജനസേവ്യന്‍ യ്ജ്ഞനായവതരിച്ചുടന്‍
‍ദുര്‍ജ്ജനാന്തകന്‍ തന്നെ നിര്‍ജ്ജരേന്ദ്രനുമായാന്‍
ലക്ഷ്മീവല്ലഭന്‍ നാഭിപത്നിമേരുവില്‍ വന്നു
ശിക്ഷയോടൃഷഭനാം മുഖ്യഭൂപനുമായാന്‍.
ഭൂമിയെക്കറപ്പാനും നിരത്തിച്ചമപ്പാനും
ഭൂമിനായകന്‍പൃഥുവായവതാരം ചെയ്‌താന്‍.
മേദിനീന്ദ്രാനുഗ്രഹത്തിന്നുതാന്‍ പ്രളയാബ്ധൌ
മേദിനീപതി മത്സ്യമായ്‌ മറകളെ വീണ്ടാന്‍.
ഇന്ദ്രാദികള്‍ക്കു ജരാനരകള്‍നീക്കീടുവാന്‍
ഇന്ദ്രാരിജനവുമായ്‌ പാല്‍ക്കടല്‍ കടഞ്ഞനാള്
‍മന്ദരമുയര്‍ത്തുവാനാമയായ്‌ കീഴേനിന്നു
മന്ദമെന്നിയേ പക്ഷിയായതിന്മീതേ നിന്നാന്
‍ആയുര്‍വ്വേദത്തെയുപദേശിപ്പാനവനിയില്
‍നായകന്‍ ധന്വന്തരിമൂര്‍ത്തിയുമായാനല്ലോ.
ദൈത്യരെ മോഹിപ്പിച്ചു പീയൂഷം വീണ്ടീടുവാന്
‍ദൈത്യാരിപുനരൊരു മോഹിനീവേഷം പൂണ്ടാന്‍.
ഭക്‌തനാം പ്രഹ്ലാദനെ രക്ഷിപ്പാന്‍ പിതാവിനെ
നിഗ്രഹിപ്പതിന്നൊരു നരസിംഹവുമായാന്‍,
വാമനമൂര്‍ത്തി മഹാബലിയെ വഞ്ചിപ്പാനായ്‌
കാമദനിന്ദ്രാനുജനായവതാരം ചെയ്‌താന്‍.
ബ്രഹ്മദ്വേഷികളായ ഭൂപരെയൊടുക്കുവാന്‍
നിര്‍മ്മലന്‍ ജമദഗ്നിനന്ദനനായശേഷം
ധര്‍മ്മസ്ഥാപനകരന്‍ ചിന്മയന്‍ ജഗന്മയന്‍
കല്‍മഷഹരന്‍ വേദവ്യാസനായതും നാഥന്‍
രാവണന്‍ തന്നെക്കൊല്‍വാന്‍ രാമനായഖിലേശന്‍
ദേവകാര്യാര്‍ത്ഥമവതരിച്ചോനനന്തരം
രേവതീ രമണനാം രാമനായവനിയില്‍
ക്ഷീബനാം ബലഭദ്രനായതും താന്തന്നെപോല്‍.
ദേവകീസുതന്‍ കൃഷ്ണനായവതരിച്ചതും
ദേവദേവേശന്‍ പിന്നെക്കേവലം കലിയിങ്കല്‍
ബുദ്ധനാം ജിനസുതനായതും ജഗന്നാഥന്‍
കല്ക്കിയാമിനിക്കലിയുഗം തന്നന്തത്തിങ്കല്‍.
ഇത്തരമവതാരമസംഖ്യം ചൊല്ലീടുവാ-
നുത്തമന്മാരാമൃഷിവര്‍ഗ്ഗവും സുരന്മാരും
മനുക്കള്‍ പിന്നെപ്രജാപതിമാര്‍ മനുജന്മാര്‍
കനക്കെ മഹത്തുക്കളായുള്ള ജനമെല്ലാം
ഈശ്വരന്‍ നാരായണന്‍ തന്നുടെയവതാരം
ഈശ്വരമയമത്രേ നിശ്ചയം പ്രപഞ്ചവും.
തല്‍ പ്രപഞ്ചത്തിനെല്ലാം സാക്ഷിയായേകാത്മാവായ്
തന്നുടെ മഹാമായ കാരണം പ്രപഞ്ചത്തി-
ന്നെന്നറിഞ്ഞീടുന്നേരമുദിക്കുമാത്മജ്ഞാനം.
എന്നെല്ലാം ചൊല്ലീടുന്ന ശ്രീമഹാഭാഗവതം
വന്ദ്യനാം വേദവ്യാസന്‍ ചമച്ചു പഠിപ്പിച്ചു;
ശ്രീശുകനായ മുനിശ്രേഷ്ഠനെ വഴിപോലെ-
ആശകളകന്നൊരു ശ്രീശുകമുനീന്ദ്രനും
അക്കാല മനശനം ദീക്ഷിച്ചു ഗംഗാതീരം
പുക്കൊരു പരീക്ഷിത്തിന്നെപ്പേരുമറിയിച്ചു.

സംഗ്രഹം