Wednesday, June 3, 2009

പുരഞ്ജന ചരിത്രം

തല്‍ക്കഥാമിത്ഥം നിശമ്യ മുനീന്ദ്രനോ-
ടുള്‍ത്താരുണര്‍ന്നു നൃപതി ചൊല്ലീടിനാന്‍-
“ഭദ്രം ഭവാനരുള്‍ ചെയ്ത വാഗര്‍ത്ഥമി-
സ്സന്ദേശസാധനമെന്നിയേ സാദരം
നന്നായറിയുമാറെന്നോടു വേര്‍തിരി-
ച്ചൊന്നൊഴിയാതെ മുതിര്‍ന്നരുള്‍ ചെയ്കിലേ
ബോധിച്ചുകൂടുമുഹു” രെന്നതു കേട്ടു
ബോധിക്കുമാറരുള്‍ ചെയ്തു മുനീശ്വരന്‍:-
“കേട്ടുകൊള്‍കെങ്കില്‍ പുരഞ്ജനനായതു
വാട്ടമൊഴിഞ്ഞ ജീവാത്മാപരബ്രഹ്മം;
സാക്ഷിയാകും ശരീരം പുരമായതു
സാക്ഷാലതിനെജ്ജനിപ്പിക്കകൊണ്ടവന്‍-
തന്നെ പുരജ്ജനനെന്നായ്ച്ചമഞ്ഞതു
മന്യൂനനാമവിജ്ഞാതനനീശ്വരന്‍
നിത്യന പരിച്ഛിന്നന്‍ പരന്‍ കേവലന്‍
തത്സ്വതാ‍മൂലപ്രകൃതി ഗുണങ്ങളെ
സദ്യോപി താനങ്ങനുഭവിപ്പാന്‍ ശരീ-
രത്തെയാരാഞ്ഞു പെരുമാറിനിന്നവന്‍
മുഖ്യനാകും ഹിമവദ്ഗിരിതന്നുടെ
തെക്കെപുറം പുക്കു മര്‍ത്ത്യശരീരവും
കൈക്കൊണ്ടതിങ്കല്‍ പ്രമദോത്തമയെന്ന-
തുള്‍ക്കാമ്പിലോര്‍ക്കതല്‍ ബുദ്ധിയാകുന്നതും;
നിത്യം ശരീരേന്ദ്രിയങ്ങളാല്‍ ജീവന-
ങ്ങത്യാദരേണ ഭുജിക്കും വിഷയങ്ങള്‍-
ഇന്ദ്രിയവൃത്തി പാഞ്ചാലങ്ങളായതും;
ശബ്ദാദിപഞ്ചവിഷയങ്ങളായതും
തദ്ദേഹജീവനനുഭൂതികേവലം;
ദ്വാരങ്ങളൊമ്പതെന്നിങ്ങനെ ചൊന്നതു
നേരെ പരിചോടറിക തത്തദ്വിധം
ഖദ്യോതാവിര്‍മുഖികള്‍ നയനദ്വയം;
തദ്യുമാനെന്നതുപോല്‍ ചക്ഷുരിന്ദ്രിയം
വിഭ്രാജിതമെന്ന രൂപം നളിനിയു-
മത്ഭുതം നാളിനെ നാസികാദ്വാരങ്ങള്‍;
ഘ്രാണവധൂതനാം മുഖ്യനാസ്യവു-
മപ്പോലെ സൌരഭനെന്നതു ഗന്ധവും,
ജിഹ്വേന്ദ്രിയ വിപണനോ രസജ്ഞന്‍പോല്‍
വാഗിന്ദ്രിയമാപേണോ വ്യവഹാരോത്ര
സവ്യനാനാദ്വിധാന്നദ്വിധം സംയുതം
പിന്നെപ്പിതൃഭൂവലത്തെച്ചെവി പുന-
രന്യഭാഗേ ദേവഭൂവെന്നു ചൊന്നതും
തത്സാധനേന പ്രവൃത്തിനിവൃത്തിത-
ല്ലക്ഷണ ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ കേട്ടു പിതൃയാനം-
ദേവയാനങ്ങളാകുന്ന മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ-
ക്കേവലം പ്രാപിക്കയാല്‍ നാമമെന്നതായ്
ശ്രോത്രേന്ദ്രിയം പോല്‍ ശ്രുതിധരനായതു;
മാസുരിയാകുന്നതായതു മേഢ്രവും
ദുര്‍മ്മദനെന്നു പസ്ഥേന്ദ്രിയം ഗ്രാമ്യകം
നിര്‍മ്മലസമ്മിതം പോല്‍ വ്യവസായവും;
ചെമ്മേ നിര്യതി ഗുദം ലുബ്ധകന്‍ പായു-
വിന്ദ്രിയം വൈശസമെന്ന നരകവും
കാല്‍ നൃപാഖ്യന്‍ കൈയുപസ്കാരനായതും
അന്തഃപുരമെന്നതല്ലോ ഹൃദയവും
മാനസം പോലെ വിഷൂചീനനാകുന്നതും
തേന തത്സ്വപ്ന ശരീരമാം സ്യന്ദനം
പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങള്‍ കുതിരകളും പുന-
രഞ്ചിത പുണ്യപാപങ്ങള്‍ തച്ചക്രവും;
സത്വരജസ്തമസ്സല്ലോ കൊടിമരം
തല്‍ബന്ധുരങ്ങള്‍ ബാണങ്ങളഞ്ചായതും;
മാനസം വായ്ക്കയര്‍, സാരഥിബുദ്ധിയു-
മാനതേര്‍കൂടദ്വന്ദ്വങ്ങള്‍ കുബരങ്ങള്‍;
നേരേ ഹൃദയശബ്ദാദിവിഷയങ്ങള്‍
ഘോരമാമായുധപാണികള്‍ കേവലം
ഏകാദശേന്ദ്രിയമാകും പട ചണ്ഡ-
വേഗനാകുന്നതു സംവത്സവും ദൃഢം
ഗന്ധര്‍വ്വന്മാരങ്ങഹസ്സുകള്‍ രാത്രികള്‍
ഗന്ധര്‍വ്വന്മാര്‍; കാലകന്യാ ജരാസംഖ്യയും;
സന്തതം മൃത്യു ഭയന്‍; ആധിവ്യാധികള്‍
ചിന്തയാകേള്‍ക്കയവനന്മാരായതും
പ്രജ്വരനെന്നിതെല്ലാമപ്പുരഞ്ജനാ-
ത്യുജ്ജ്വലിത ചരിത്രം പവിത്രം പരം
തമ്മില്‍ പ്പുരഞ്ജനന്‍ താനും പുരഞ്ജനി-
തന്വീമണിയും രമിച്ചുവാഴുന്നനാള്‍
അനോന്യമുള്‍സ്മൃതിചേര്‍ന്നു രമിക്കയാ
ല്‍ന്യജന്മേ പകര്‍ന്നുത്ഭവിച്ചീടിനാര്‍
വന്നതതിങ്കല്‍ മരിക്കുമ്പൊഴുതുത-
നൊന്നെന്തു ചിന്തിച്ചതങ്ങതായേ വരൂ.
പിന്നെയെന്നുള്ളതിനാലനിശം ഹൃദി
നിര്‍ണ്ണയിക്കേണം ഭഗവല്പദാബുജം
തന്നിലെ ബ്ഭക്തിയെന്നാലതിങ്കല്‍ഗ്ഗതി
വന്നുകൂടീടുമെന്നൊന്നു സിദ്ധാന്തവും.
നന്നായതിന്നുകര്‍മ്മാധീനമെന്നിയേ
തന്നിലൂന്നീടുകയില്ലതു നിര്‍ണ്ണയം
എന്നതിനാലും ഭഗവല്പദസ്മൃതി-
തന്നേ മനസാപി ശീലിക്കവേണ്ടതും,
പുണ്യപാപങ്ങളൊഴിഞ്ഞഖിലേശ്വരന്‍-
തന്നനുകൂലമുണ്ടായ്‌വരുവോളവും-
കാല”മെന്നേവം ഭവാബ്ധിതരണൈക-
മൂലഭക്തി പ്രവിസ്താരഭേദങ്ങളെ
മോദാലരുള്‍ ചെയ്ത തത്ത്വാര്‍ത്ഥബോധവും
മേദിനീശന്നു നന്നായുറപ്പിച്ചുടന്‍.

No comments: