Sunday, October 4, 2009

ഷഷ്ഠസ്കന്ധം

നാരായണ! ജയ നാരായണ! ജയ
നാരായണ! ജയ വരദ! ഹരേ!
നാരായണ! പരിപാലയമാം ബഹു-
ഘോര മഹാപാതകനിവഹാൽ‌
നാരായണമഹമഖിലമിദം ജഗ-
ദാരണസാരാന്തമുപാസേ
നാരായണപദയുഗളം ദിനമനു
നേരേനേരേ കാൺ‌ നീ നിഖിലേ.
നാരായണതിരുനാമാമൃതരസ
മോരോവിധമുപകൃതരസനേ!
നാരായണ ചരിതാനന്ദാമൃത-
മോരൊന്നിവ ശൃണു നിനദഹൃഹേ!
നാരായണ ചരണാം ഭോരു ഹയുഗ-
മാരാധനചെയ്തീടുക കരമേ!
നാരായണനിലയങ്ങൾ‌ വലംചെ-
യ്കാരൂഢാദരമിഹ മമ പദമേ!
നാരായണബഹു ലീലാകൃതികളെ
വാരം വാരം നിന മനമേ! നീ
നാരായണ പരമാനന്ദാമൃത-
കാരണ പൂരുഷമഴകിൽ നമാമി.

നാരായണ! ഹരേ! നാരായണ ഹരേ!
നാരായണ ഹരേ! നാരായണ! ഹരേ!
നാരായണതിരുനാമജപത്തിനുൾ‌-
ത്താരിൽ മടിച്ചു പോകായ്കൊരുനേരവും
പാരിൽ നരജനനാവകാശം വന്നാൽ‌
നാരായണജപം നല്ലതു നിർ‌ണ്ണയം,
നാരികളും നരന്മാരും വയോധിക-
ന്മാരും ബഹുകൃശബാലാദിസർ‌വരും
നാനാകൃതികളിലും മറവാതക-
ണ്ടാനന്ദലീലാ സ്വയം ജ്യോതിരാത്മകം
നാരായണസ്വാമിതന്നെ സ്മരിക്കയും
പാരാതെ തച്ചരിത്രങ്ങൾ‌ കീർത്തിക്കയും
നേരേ വരേണ്ടതെപ്പോഴുമനുദിനം.
പാരിലതെന്നിയേ വാഴുന്നവരെല്ലാം
ദാരുരൂപങ്ങളോടൊക്കുമതിൽ‌പരം
നാരകഗാമികളായ് വരുന്നൂ ചിരം
പാതകൌഘങ്ങളറിഞ്ഞു പുനരറി-
യാതെയുമോരോന്നു ചെയ്തു പോമേവരും;
വേദജപതീർത്ഥസ്നാന മഖയോഗ-
മാദികൾ കൊണ്ടതു നീക്കരുതാർക്കുമേ.
നാരായണൻ തിരുനാമ ജപങ്ങളാൽ‌
വേരറും താനുമതിനില്ല സംശയം.
പാരെഴും വൻ‌ദുരിതങ്ങളകന്നുപോയ്‌
ദൂരവേ നിൽക്കിലേ സദ്ഗതിയും വരൂ;
സദ്ഗതിവേണമെന്നാകിൽ ഹരിപദ-
ഭക്തികൊണ്ടെന്നിയേ മറ്റൊന്നിനാൽ‌വരാ.
ഭക്തിയുണ്ടായ്ച്ചമഞ്ഞീടുകിലും ബന്ധ-
മുക്തി മനുഷ്യനേ വന്നുകൂടൂ ദൃഢം.
മാനുഷൻ ഭാരതഖണ്ഡേ ജനിച്ചവൻ-
താനതിനേറ്റം പ്രധാനനാകുന്നതും.
ഭാരതേ മർത്ത്യനാവാൻ‌ പുണ്യപാപങ്ങൾ‌
നേരായ് വരികിലേ സംഗതിയും വരൂ.
ഭാഗധേയം വലുതായുള്ളവർക്കതിൻ‌-
യോഗം വരും നിജകർമ്മവേഗാനുഗേ,
വന്നു മനുഷ്യനായുള്ളവൻ‌ താൻ നിജ-
പുണ്യഗതിയൊഴിഞ്ഞെന്നി മരിക്കിലാം
പിന്നെയൊട്ടേറെനാളുണ്ടിരിപ്പെങ്കിലി-
ങ്ങന്വഹം ചിന്തചെയ്തു വസിച്ചീടിലും
സത്സംഗയോഗ്യനല്ലെന്നങ്ങിരിക്കിലും
സത്സംഗയോഗ്യനെന്നായ് വരുന്നാകിലും
നിദ്രയായുള്ളതിൽ പാതികാലം വൃഥാ;
പാതികൊണ്ടുള്ളതിൽ നാലൊന്നുകാലവും
പോതലീലാവശമായ്ക്കഴിയും ബലാൽ;
യൌവനം വന്നു മുറ്റീടും പൊഴുതോരോ-
ദുർവിചാരങ്ങളുണ്ടായ്‌വരും മായയാ;
ലോകാർത്ഥപുത്രകളത്രഭൃത്യാദിഭി-
രാകാംക്ഷകളിൽ ഭ്രമിച്ചുവാഴും ചിരം;
ഞാനെന്നുമൻ‌പോടെനിക്കുള്ളതെന്നുമു-
ള്ളാനന്ദവേഗേന പൊയ്ക്കഴിയും ബലാൽ‌
മാനം നടിച്ചു മറ്റുള്ളവരോടു നീ
ഞാനെന്ന മത്സരാദി പ്രഭാവങ്ങളാൽ
കാലവും യൌവനമായതെല്ലാം കഴി-
ഞ്ഞാലെന്തു പിന്നെയങ്ങാവാതയ്യോ! ഹരേ!
വാര്‍ദ്ധക്ക്യകാലത്തു വ്യാധിതനായ്ച്ചമ-
ഞ്ഞാര്‍ത്തനായൊന്നിനും പ്രാപ്തനല്ലാതെയായ്
പൊയ്ക്കഴിയും ബലാലിങ്ങനെ കാലമ-
ങ്ങോര്‍ക്കില്‍ ദുരിതങ്ങളാര്‍ജ്ജിച്ചു സന്തതം.
നീക്കാമതെല്ലാം ക്ഷണേന ഹരിപദ-
വാര്‍കമലാഗ്രഭക്ത്യാപി നിരന്തരം.
സാക്ഷാല്‍‌മുകുന്ദനെ ധ്യാനിച്ചുകൊള്‍‌ക നാ‌-
മാക്ഷരം ഭക്ത്യാ ജപിച്ചുകൊണ്ടന്വഹം.
മോക്ഷം തരും മോക്ഷദന്‍ ദുരിതങ്ങളെ
നീക്കിക്കളഞ്ഞതിനില്ലൊരു സംശയം.
നാരായണന്‍ തിരുനാമജപത്തിനു
നേരായൊരു ഗതിയില്ലെളുതായതും
പേരായിരമുള്ളവന്‍ തിരുനാമമൊ-
ന്നോരാതെ കണ്ടൊരുനേരമൊരുദിനം
താനൊന്നു ചൊല്ലിനാനെന്നു വരികിലും
താനേ ദുരിതങ്ങള്‍ പോയകലും ക്ഷണാല്‍;
സൂര്യപ്രഭാതസമയേ തിമിരങ്ങ-
ളാര്യപ്രഭാതസമയേ നീങ്ങിനില്‍ക്കും വണ്ണം
ഘോരമഹാപാപമെല്ലാമകന്നുപോ-
രുമൊന്നീക്ഷലിച്ചീടായ്‌വിനേതുമേ.
നാരായണന്‍ തിരുനാമമാഹാത്മ്യങ്ങള്‍
നേരേ പറക നീ ശാരികപ്പൈതലേ!
നേരേ പറവതിനറിയരുതെങ്കിലും
പാരാതെചൊല്ലാമറിഞ്ഞതൊട്ടൊട്ടുഞാന്‍.
പോക്ഷണമാറാമതുകൊണ്ടു കേവലം
പോഷണമെന്നു ഭഗവദനുഗ്രഹം
പാപങ്ങളെല്ലാം ഭഗവദനുഗ്രഹ-
വേര്‍പതിഞ്ഞാല്‍ നീങ്ങുമില്ലൊരു സംശയം.
പഞ്ചമസ്കന്ധേ നരകാനുഭൂതിയു-
ള്ളഞ്ചുമാറാഹന്ത! കേട്ടുനരവരന്‍
ചഞ്ചലാര്‍ദ്രാത്മകനായിട്ടു ശ്രീശുകന്‍
തഞ്ചരണദ്വയം കൂപ്പിത്തൊഴുതുടന്‍,
വന്ദിച്ചു ചോദിച്ചി “തന്നരകങ്ങളില്‍
ചെന്നുചാടായ്‌വതിനെന്തുകൊണ്ടായ്‌വരൂ?
ചൊല്ലിത്തരേണം പ്രതിഹാരമുണ്ടെങ്കി-
ലെല്ലാം പരോപകാരത്തിനു നന്നല്ലോ,”
കല്യാണശീലനാം ശ്രീശുകന്‍ താനതി-
നുള്ളം തെളിഞ്ഞരുള്‍ ചെയ്താനനുക്ഷണം.

No comments: