Monday, October 5, 2009

അജാമിളമോക്ഷം

“നല്ലൊരജാമിളൻതൻ ചരിത്രങ്ങൾതൊ-
ട്ടുള്ളൊരനുഗ്രഹസാധനമാദിയേ
ചൊല്ലുന്നതുണ്ടു ചുരുക്കമായെങ്കിലു-
മെല്ലാവരും ചെവിതന്നു കേട്ടീടുവിൻ.”
കന്യകുബ്ജാഖ്യദേശസ്ഥിതനായ്നടേ
മുന്നമജാമിളനെന്നൊരു ഭൂസുരൻ
കർമ്മങ്ങളെല്ലാം ഹൃഹസ്ഥാശ്രമാചാര-
ധർമ്മനങ്ങൾ നീങ്ങാതെ ചെയ്തിരിക്കുന്നനാൾ,
ചെന്നാനൊരുനാളരണ്യേ സമിത്കുശാ-
ദ്യന്വേക്ഷണം ചെയ്തവിടെയപ്പോളവൻ‌
കണ്ടാനൊരു വൃഷലീമണിതന്നെയും
തണ്ടാർമകളെന്നപോലെ വിലാസിനി
കൊണ്ടാടുവാൻ യോഗ്യയാകുന്നതക്കരി-
ക്കണ്ടിക്കുഴലിതൻ രൂപലാവണ്യവും
സാരസ്യസൌജന്യ രീതിമേളങ്ങളും
സാരനാം ഭൂസുരൻ‌ കണ്ടുനിൽക്കും വിധൌ,
നാരീകുലപരദേവതയാകിയ
മാരനണഞ്ഞു പൂവമ്പുകൾ തൂകിനാൻ;
പാരമഴൽ‌പെട്ടതേറ്ററ്റകമഴി-
ഞ്ഞാരണേന്ദ്രൻ പരാധീനനായാൻ‌ ബലാൽ.
ചാരുസ്മിതാനന തൻ‌ കരതാർ‌പിടി-
ച്ചാരഴൽതീരുമാറാശുപുൽ‌കീടിനാൻ.
വാരിളം പോർ മുലമൊട്ടുകളാം മഹാ-
മേരു മഹീധരസാനുനി മേവിന
മാരൻ പിടിച്ചു പറിച്ചാൻ മനോധനം;
നാരിയും ചോരിവാവേരി നൽകീടിനാൾ
വായ്മലർത്തേൻ നുകർന്നീടും ലഹരിയിൽ
കാമൻ നടമാടും വിധൌ കേവലം
തുല്യാനുഭോഗകുതൂഹലചേതസാ
കല്യാണമുൾക്കൊണ്ടിരുവരും കൂടവേ
പോന്നിങ്ങു ശൂദ്രമനോഹരിതൻ ഗൃഹം
ചേർന്നു രമിച്ചാരനിശമനുദിനം
രാപ്പകലും മരന്നമ്മഹീനിർജ്ജരൻ
വായ്പോടനംഗരസാനന്ദമഗ്നനായ്
ശൂദ്രാംഗനയെപ്പിരിയരുതായ്കയാൽ
ശൂദ്രസമാചാരതല്പരനായുടൻ
താല്പര്യമാത്മകർമ്മങ്ങളുമെന്നിയേ
കോപ്പേൽ മിഴിപ്രസാദായ തുനിഞ്ഞു തൻ
സ്നാനാശനാദികളും മറന്നന്വഹം
മാനിനിയോടു ചേർന്നൂകുതുകാന്വിതൻ
ചൂതുചരുരംഗമാദിനർമ്മങ്ങളിൽ
വാതിന്നധരവുമാരവാർകൊങ്കയും
വ്യത്യയമായ്ക്കൊടുത്തും ബത വാങ്ങിയു-
മത്യന്തമാനന്ദമഗ്നനായന്വഹം
തൃപ്തിവരാതോരനുരാഗവാരിധി-
മദ്ധ്യേ മദേന ലയിച്ചിരിക്കുന്നനാൾ,
ദൃഷ്കൃതം പ്രത്യക്ഷരൂപികളായ് വന്നു
നിൽക്കുന്നതെല്ലാം ക്രമാൽ വളരും വണ്ണം
സുഭ്രുവായുള്ളവൾ പെറ്റിടയിൽ ചില-
പുത്രരുംകൂടെ വളർന്നു തുടങ്ങിനാർ.
മക്കളെച്ചെമ്മേ വളർത്തുകൊൾവാനോരോ
ദൃഷ്കൃതമേറ്റവും ചെയ്തുതുറ്റങ്ങിനാൻ.
പക്ഷികളെക്കെണിവച്ചുപിടിക്കയും
പക്ഷമായുള്ളതു കൊന്നുകൊടുക്കയും
മത്സ്യമാംസാദികൾ ശിക്ഷയാ താൻ‌പചി-
ച്ചൊക്കവേ ഭുക്തിക്കുചേർത്തുകൊടുക്കയും
ഭക്ഷിപ്പതിന്നയോഗ്യാഖ്യങ്ങളെ ക്ഷണാൽ
ബദ്ധപ്പെടുത്തു കളിപ്പിച്ചുകൊൾകയും
നിത്യമീവണ്ണം മിനക്കെട്ടിരുന്നു ശൂ-
ദ്രസ്ത്രീയാ പുത്രഹിതാനുസരണകൻ
ദുഷ്കൃതൌഘേപ്രവൃത്തൻ ബത! കേവലം
നിഷ്കിഞ്ചനനായ് ചമഞ്ഞാനനുക്രമാൽ.
സ്വസ്വമാമർത്ഥമെല്ലാം നശിപ്പിച്ചഥ
നിർദ്ധനനാമവൻ പിന്നെയങ്ങെങ്ങുമേ
കട്ടും കവർന്നും പറിച്ചും തുടങ്ങിനാൻ.
ദുഷ്ടവൃത്തങ്ങളെന്തുചൊല്ലാവതോ?
ദുഷ്ടനായുള്ളവനേവമങ്ങെണ്‍പതു-
മെട്ടും വയസ്സുചൊല്‍‌വോളവുമങ്ങനെ
കഷ്ടവൃത്ത്യാ പരിവര്‍ത്തിച്ചവന്‍‌ വശം-
കെട്ടൊരു മുട്ടിപോലെ കിടക്കും വിധൌ
ഭക്തിയവാഗുപാനീയാദികളിലൊ-
ന്നുള്‍ക്കാമ്പിലശ്രദ്ധയാ വിറച്ചേറ്റവും
വീര്‍ത്തു ചക്രം തിരിയുന്നവനന്തികേ
മാര്‍ത്താണ്ഡനന്ദനദൂതസമുദായം
ചെന്നു പാശം കഴുത്തില്‍ പരിബന്ധിച്ചു
നിന്നു താഡിപ്പതിന്നോങ്ങിനാര്‍‌ ദണ്ഡവും.
ഖിന്നനായുള്ളവന്‍‌ താനതുകണ്ടു കൈ-
തന്നാലെടുത്തു തടുത്തു കോടിത്തുലോം
പേടിച്ചു പാരം ചുരുങ്ങിക്കിടുകിടു-
ത്താടല്‍‌പൂണ്ടേറ്റം ഭ്രമിച്ചു പരക്കവേ
നോക്കിത്തനയരില്‍‌ മുമ്പനായെത്രയും
മാക്കമേറീടുന്ന നാരായണാഖ്യനെ
തെറ്റെന്നു ചെമ്മേ വിളിച്ചാനുറക്കവേ
“മുറ്റുമെന്നന്തികേ വന്നിരുന്നാശു നീ
രക്ഷിച്ചു കൊള്‍‌ക നാരായണ! നീയൊഴി-
ഞ്ഞിക്കാല്‍മുറ്റവരില്ലെനിക്കരുമേ!”
ചിത്തേ വിചാരമൊന്നേതുമില്ലെങ്കിലു-
മിത്ഥമവന്‍‌ വിളിച്ചോരളവന്തികേ
പദ്‌മനാഭാനുചരന്മാരില്‍ മുമ്പെഴു-
മുത്തമസിദ്ധയോഗീന്ദ്രന്മാര്‍ നാലുപേര്‍
സത്വരമാവിര്‍‌ഭവിച്ചാര്‍‌ മുകുന്ദനോ-
ടൊത്തു സാരൂപ്യമിയന്നുള്ള ഭക്തന്മാര്‍‌.
പേടിയായ്കേതുമേ നീയെന്നജാമിള-
നോടു ചിരിച്ചരുൾചെയ്തു മധുരമായ്
കേടുകൾതീർത്തനുകമ്പാവശേന വ-
മ്പോടാശുപാശവും വേറുപെടുത്തുടൻ‌
ദൂരവേ നിൽക്കെന്നു കാലാനുചാരക-
ന്മാരെയുമാട്ടിയകറ്റിനിർത്തീടിനാർ.
മാനസേ ഭക്തിയും വിശ്വാസവും ബഹു-
മാനവുമുൾക്കലർന്നീടിന ഭീതിയും
വിസ്മയവും വളർന്നുത്തമന്മാർപദം
നത്വാ തൊഴുതുതൊഴുതുവാങ്ങീടിനാർ‌
പദ്‌മസുഹൃൽ‌സുതദൂതരതുകണ്ടു
പദ്‌മനാഭന്മാരവരഥ മെല്ലവേ
മുൽ‌പ്പുക്കുനേരേ തടുത്തു നിർ‌ത്തിപ്പുന‌-
രിപ്പോളിവിടെവന്നിങ്ങുളരാകിയ
മുഷ്കരന്മാർ‌ നിങ്ങളാരെന്നുമെന്തിനാ‌-
യിക്കാലമിങ്ങു വന്നിന്നിവൻ‌ തന്നെയും
ബന്ധിച്ചു താഡിച്ചിഴപ്പാനൊരുമ്പെട്ട
ബന്ധവുമന്ധതയെന്നിയേ ചിന്തയാ
സത്യം പറഞ്ഞുപൊയ്ക്കൊൾകെന്നു കേട്ടവ-
രത്യാദരേണ തൊഴുതു ചൊല്ലീടിനാർ:-
“ഞങ്ങളിവിടേയ്ക്കു ധർമ്മരാജാജ്ഞയാ-
ലിങ്ങുവന്നീ മഹാപാപിയെക്കൂടവേ
കൊണ്ടു പോവാനൊരുമ്പെട്ടതിനെന്തിനായ്-
ക്കൊണ്ടരുതെന്നു ചൊല്ലിത്തടുത്തീടുവാൻ
ബന്ധമാകുന്നതൊന്നന്ധരല്ലാതസദ്-
ബന്ധുക്കളായുള്ള നിങ്ങളോ ഞങ്ങളോ
ചിന്തയാ പാരം ബഹുമാനയോഗ്യരെ-
ന്നന്തരാ കല്പിച്ചിതെന്തിതിന്നിങ്ങനെ
ദുഷ്ടനായുള്ളിവൻ‌ തന്നെ വന്നൻപിനോ-
ടൊട്ടേറെ നന്നായനുസരിച്ചീടുവാൻ‌‌
ചിത്തകാരുണ്യമുണ്ടായതരുൾ‌ചെയ്കെ-”
ന്നുത്തമപൂരുഷന്മാരവർ കേട്ടുടൻ‌
മൃത്യുദൂതാവലിയോടതിന്നുത്തര-
മത്യാദരേണ ചിന്തിച്ചരുളിച്ചെയ്താർ‌:-
“ധർമ്മരാജാജ്ഞയാലിങ്ങുവന്നീടിന-
നിർമ്മലന്മാർ‌ ഭവാന്മാരെന്നിരിക്കിലോ
ധർമ്മധർമ്മങ്ങളും ദണ്ഡഭേദങ്ങളും
നിർമ്മായര‌മ്യഭേദേന ചൊല്ലിടുവിൻ‌
തുല്യമാ” യെന്നുകേട്ടന്തകദൂതന്മാർ‌
ചൊല്ലിനാ “രാഗമോക്തിപ്രകാരങ്ങളാം
കല്യാണമാർഗ്ഗകർമ്മങ്ങൾ ധർമ്മങ്ങൾ; മ‌-
റ്റല്ലാത്തതെല്ലാമധർമ്മമല്ലോ നൃണാം;
ധർമ്മമാർഗ്ഗേണചരിപ്പവർ ചെന്നുടൻ‌
ചെമ്മേ സുരാലയത്തിങ്കൽ‌ സുഖിക്കുന്നു;
നിർ‌മ്മലാനന്ദസ്വരൂപിണിമാരായ
ര‌മ്യസുരനാരിവാരു, മായന്വഹം
നിർ‌മ്മരിയാദകന്മാരായ പാപികൾ-
തമ്മെയെല്ലാമഹോ കൊണ്ടുപോയ് ഞങ്ങളും
പാപകർമ്മങ്ങൾക്കുചിതവേഗങ്ങളാം
താപനരകങ്ങളെ ബ്ഭുജിപ്പിക്കുന്നു.
നാരായണസ്വാമി സർവ്വലോകാത്മകൻ‌
കാരണൻ‌തൻ നിയോഗത്താലിതൊക്കെയും
സർ‌വ്വകാലേഷു സർവ്വഞ്ച സർവ്വം മഹാ-
സർവ്വമായാവശാലെന്നറിയുന്നതും.
ദുർവ്വിനീതൻ‌ മഹാപാതകിയായൊരു
ഗർവ്വം കലർന്നൊരജാമിളനാമിവൻ
ചെയ്ത മഹാപാപകർമ്മങ്ങളൊക്കവേ
കൈതവഹീനം ഗണിപ്പാനഹീന്ദ്രനും
ശക്തനല്ലഗ്ര്യകുലോത്ഭവനാമിവൻ
തൽ‌ക്കുലധരമ്മസ്ഥിതനായനുദിനം
വിദ്യാവിചാരസൂക്ഷ്മജ്ഞൻ ഗൃഹസ്ഥധ-
ർമ്മസ്ഥിതനായ് പിതൃസന്നിധൌ മേവിനാൻ,
അക്കാലമങ്ങൊരുനാളരണ്യാന്തരം
പുക്കാൻ സമിത്കുശാദ്യങ്ങളന്വേഷിപ്പാൻ‌
വിദ്രുതം സഞ്ചരിച്ചീടും ദശാന്തരേ
ഭദ്രമാം ശൂദ്രമി‌ഥുനത്തെയും ബലാൽ
കണ്ടാൻ‌ മധുമദത്തോടും രമിപ്പത‌-
ക്കണ്ടിക്കരിങ്കുഴലാളുടെ ഭംഗിയും
സാരസ്യ സൌജന്യരീതിമേളങ്ങളും
ചാരുസ്മിതാനനാപാഗവിലാസവും
വാരിളം കൊങ്കകളും നിതംബാഭയും
വാരണേന്ദ്രാംഗനാനാം മൃദുയാനവും
മോഹനാകാരങ്ങളായ്കണ്ടു സംഭ്രമാൽ‌
മോഹപരവശനായ് ചമഞ്ഞീടിനാൻ.
പോകയും നിൽക്കയും വല്ലാതെ ഭൂസുര-
നാകാക്ഷയാ വലയുമ്പൊഴുതങ്ങവൾ‌
ഞാനനുകൂലയെന്നുള്ളതുടനപാം-
ഗാനനം കൊണ്ടു മന്ദം പറഞ്ഞീടിനാൾ.
താനതുപോതകതാരിഴിഞ്ഞേറ്റവും
ദീനനായ് ക്ലേശിതനായ്‌വശംകെട്ടഹോ!
ചെന്നവളെപ്പുണർ‌ന്നീടിനാനാദരാൽ‌
വന്നെഴും തുല്യാനുപാതകൌതൂഹലാൽ.
സംഗം‌മുഴുത്തു മതിമറന്നേറ്റവും
തങ്ങളിൽ ചേർന്നു രമിച്ചാരനുദിനം,
തന്നുടെ വർണ്ണധർമ്മങ്ങളും കർമ്മവും
തന്നെയും കൂടെ മറന്നാനതിശഠൻ.
അങ്ങനെനിത്യം രമിച്ചവനീസുര-
നങ്ങവളെപ്പിരിയാതെ വസിച്ചനാൾ
കൽ‌മഷൌഘങ്ങളവതരിച്ചുള്ളത‌-
ജ്ജന്മികളെന്നപോലേ ചിലപുത്രരും
ചെമ്മേ മുതിർന്നുളവായ്ച്ചമഞ്ഞാരവർ-
തമ്മെ വളർപ്പതിനായതികശ്മലൻ‌
മുന്നം തനിക്കുള്ളതെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു
പിന്നെപ്പരദ്രവ്യമാർജ്ജിച്ചിതേറ്റവും;
ബ്രഹ്മസ്വവുമമരസ്വവും സ്വസ്വവും
നിർമ്മരിയാദകനേറ്റമടക്കിനാൻ.
പുണ്യലേശം കിനാവില്പോലുമേതുമ-
ങ്ങൊന്നറിയാതെകണ്ടിങ്ങനെ നിന്ദ്യനായ്
തന്നെമറന്നിതു കഴിച്ചിതുകാലവും
വന്നടുത്തു ജീവിതാവധിയും തുലോം
അങ്ങനെയുള്ള മഹാപാപിയെപ്പുന-
രങ്ങുവൈകാതെ കൊണ്ടാശുചെന്നീടുവാന്‍
ഞങ്ങളെയിങ്ങയച്ചു ധര്‍മ്മരാജനി-
ന്നിങ്ങനെയുള്ള മഹാപാപിതന്നുടെ
ചാരത്തുടനിങ്ങെഴുന്നള്ളുവാനുള്ള
കാരണം നേരെയരുള്‍ചെയ്കവേണമേ.”
കാലദൂതാവലി ചൊന്നതുകേട്ടു തല്‍-
ക്കാലേ ചിരിച്ചു നാരായണദൂതരും
പാരാതെകണ്ടരുള്‍ചെയ്തു: “സുകൃതിക-
ളാരുമില്ലിങ്ങിവനൊത്തവരൂഴിയില്‍.
നേരേ വിചാരിച്ചുകാണ്മില്‍ തനയനു
നാരായണേതി നാമം വിധിച്ചപ്പൊഴേ
വേറായ് ചമഞ്ഞിതിവനുടെ പാതകം
നൂറായിരം ജന്മമാര്‍ജ്ജിച്ചതൊക്കെയും.
കാലവശം ഗമിപ്പാന്‍ തുടങ്ങും ക്ഷണ-
കാലേ തിരുനാമമൊന്നറിയാതെതാന്‍
പാരിലൊരുവന്‍ ജപിക്കിലവനുടെ
ഘോരമഹാപാപമൊക്കെ നീങ്ങീടുന്നു,
പേരായിരമുള്ളവന്‍ തിരുനാമങ്ങള്‍
ഓരോന്നിനുള്ള ഫലങ്ങള്‍ ചൊല്ലീടുവാന്‍
മാരാരിയുംവശമല്ലാഞ്ഞു സന്തതം
നാരായണേതി ജപിച്ചിരുന്നീടുന്നു.
നാവാലതു ബലാലൊന്നു ചൊല്ലീടുകില്‍
പാവനമായ് ചമയും ജഡമൊക്കവേ
നാരായണാഖ്യ നാലക്ഷരമായതി-
ലോരോന്നിലുള്ള ഫലങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കിലോ
വേദജപങ്ങളും യാഗകര്‍മ്മങ്ങളും
പാതിക്കുപാതി പരിഹാരമല്ലെന്നു
ചൊല്ലുന്നതിങ്ങനെയുള്ളനാമം ബലാല്‍
ഉള്ളഴിഞ്ഞാഹന്ത! ചൊല്ലുകയാലിവന്‍
കല്‍മഷമെല്ലാമകന്നിതു ശുദ്ധനായ്
നിര്‍മ്മലനായ് ചമഞ്ഞീടിനാനേറ്റവും.
ദണ്ഡത്തിനിന്നിനി യോഗ്യനല്ലൊട്ടുമേ;
ദണ്ഡിയോടങ്ങുപോയ്ചെന്നു ചൊല്ലീടുവിന്‍.
ഞങ്ങളീവണ്ണം പറഞ്ഞിതെന്നുള്ളതു-
മങ്ങു പിതൃപതിയോടു ചൊല്ലീടുവിന്‍
നിങ്ങള്‍ ചൊന്നെന്നാലവനറിയും ദൃഢം
ഞങ്ങളെയും പരമാര്‍ത്ഥങ്ങളൊക്കെയും
സര്‍വജ്ഞനാം ധര്‍മ്മരാജനവസ്ഥകള്‍
സര്‍വം ഗ്രഹിച്ചുരചെയ്യുന്നവണ്ണമേ
നിര്‍വഹിപ്പിന്‍ പിന്നെ നിങ്ങളെന്നാലതും
സര്‍വൈകസമ്മതമായ്‌വരും നിര്‍ണ്ണയം.”
സർവമേശം പരമാനന്ദശാലികൾ
സർവേശഭൃത്യരരുൾ‌ചെയ്തു കേൾക്കയാൽ
ഗർവം കലർന്ന യമഭടന്മാരുടൻ
ദൈവഗതികൾ വിചാരിച്ചു മാനസേ
ലജ്ജയും പൂണ്ടു വക്ത്രങ്ങളും കുമ്പിട്ടി-
“ട്ടിജ്ജനം ദുർജ്ജനം സജ്ജനാനാം‌മതം
നിശ്ചയിച്ചൊന്നുമറികയില്ലായ്കയാൽ
ദുശ്ചരിത്രങ്ങളും ദുർ‌വചങ്ങളും
ചെയ്തുപോയെങ്കിൽ ക്ഷമിച്ചുകൊള്ളേണമേ!
കൈതവഹീനം ദയാവശന്മാർ നിങ്ങൾ”
എന്നുപറഞ്ഞു തൊഴുതു തൊഴുതവർ‌
നന്നായനുവാദവുംകൊണ്ടു വാങ്ങിനാർ.
ചെന്നു പിതൃപതിതന്നോടജാമിളൻ-
തന്നുദന്തങ്ങളുണർത്തിച്ചുകൊള്ളുവാൻ;
ഞാൻ ഞാനിനി മുമ്പിലെന്നവരേവരും
പാഞ്ഞീടിനാർ സംയമനിനോക്കി ദ്രുതം.
അപ്പൊഴുതന്തകകിങ്കരന്മാരടു-
ത്തുൾ‌പ്പേടി ചേർത്തു ബന്ധിച്ചബന്ധങ്ങളും
പെട്ടെന്നഴിച്ചു രക്ഷിച്ചു ജഗൽ‌പതി-
ക്കിഷ്ടസാരൂപ്യവാന്മാർ‌ മകുടങ്ങളും
മുഗ്ദ്ധാളകങ്ങളുമൂർദ്ധ്വപുണ്ഡ്രങ്ങളും
സ്നിഗ്ദ്ധകടാക്ഷവിലാസാനനങ്ങളും
ചാരുമകര മഹാമണികുണ്ഡല-
പ്രേരിതനിർമ്മലഗണ്ഡസ്ഥലങ്ങളും
ഗ്രീവാസുശോഭകളും കൌസ്തുഭങ്ങളും
ശ്രീവത്സവക്ഷസ്സുകൾ തൃക്കരങ്ങളും
ശംഖചക്രാബ്ജഗദാദ്യായുധങ്ങളും
പങ്കജസംഭവനാഭിസരോജവും
പീതാംബരങ്ങളും പാദാംബുജങ്ങളും
പൂതപുരാതന പുണ്യാകൃതികളും
പ്രീതിപൊഴിഞ്ഞ മുഖകമലങ്ങളും
ഭീതിയൊഴികെന്ന വാണിമേളങ്ങളും
കണ്ടുതിരുനാമമാഹാത്മ്യവും കേട്ടു-
കൊണ്ടകമേ വളർ‌ന്നുണ്ടായ വിസ്മയാൽ,
പണ്ടുതാൻ ചെയ്ത മഹാദുരിതങ്ങളും
ഇണ്ടൽകലർന്നതിനുള്ള ഫലങ്ങളും
കൊണ്ടൽനേർവർണ്ണൻ മഹിമപ്രഭാവവും
കണ്ടുകണ്ടാനന്ദമുൾക്കൊണ്ടു സാമ്പ്രതം
നല്ലതെനിക്കിനിയെന്തെന്നവരോടു
മെല്ലവെ ചോദിച്ചുകൊള്ളേണമെന്നവൻ
കല്യാണദേവതാകാമുകൻ‌തന്നെയും
ഉള്ളിൽ സ്മരിച്ചുറപ്പിച്ചു തൊഴുതുടൻ
വക്ത്രപ്രപാടനാരംഭകാലേ “നിന-
ക്കത്രയടുത്തതില്ലെ” ന്നുടനന്തരാ
തത്ര മറഞ്ഞതുകൊണ്ടു വൈരാഗ്യവും
ചിത്തേ മുഴുത്തസന്താപവും ഭീതിയും
കൂടെക്കലർന്നഴകോടേ മനക്കാമ്പി-
ലൂടെ വിചാരം തുടങ്ങിനാനീദൃശം:-
“ഞാനെന്തിനിച്ചെയ്‌വതാനന്ദവാരിധേ!
ദീനദയാനിധേ! നീ വെടിഞ്ഞീടിനാൽ?
മേലിലൊരുഗതിയില്ലെനിക്കെന്നതി-
ക്കാലമിവിടെയിക്കണ്ടതു നിർണ്ണയം
കീഴിലേതാനുമുണ്ടല്പസുകൃതമി-
പ്പോഴനറിയാതെ ചെയ്തുപോയിട്ടതു-
മൂലം കഴുത്തിലാമ്മാറകപ്പെട്ട വൻ‌-
കാലപാശത്തെയും ഛേദിച്ചരക്ഷണം
പാലനം ചെയ്തവതിന്നായഖിലൈകസൽ‌-
പാലന തല്പരന്മാരവർതമ്മെയും
കാണായ്ക്കഴിഞ്ഞിതതും ദുരിതാംബുധൌ
വീണു, മുഴുകിത്തളർന്നു നീന്തുന്ന ഞാൻ
താനറിയാതെ തനയന്റെ പേർവിളി-
ച്ചേനതുകൂടവേ നിൻ‌തിരുനാമമായ്
വന്നതു, മിന്നതു കാരണമിങ്ങനെ
വന്നുരക്ഷിച്ചതുമെന്നു തൊഴുതുടൻ
ഖിന്നതയെന്നിയേ ചോദിച്ചുകൊള്ളുവാൻ
വന്നീലവകാശമെന്നതുമോർക്കിലോ
നിന്നുടെ മായാവികൃതികളൊക്കെയും
നിന്നാലരുതാതതില്ലൊരു വസ്തുവും
സർവവും നിന്നുടെ മായയത്രേ ജഗൽ-
സർവൈക നായക! കണ്ടതും കേട്ടതും
സർവമെനിക്കറിയാമെങ്കിലിങ്ങനെ
സർവേശ! കാട്ടിയതത്ഭുതമെത്രയും.
സർവംസഹാദേവവംശേ ജനിച്ച ഞാൻ
സർവസൽക്കർമ്മധർമ്മങ്ങളും വിട്ടുടൻ‌
ശൂദ്രസമാചാരതൽ‌പരനായൊരു
ശൂദ്രതരുണിയെസ്സംഗിച്ചനാരതം
വാച്ച മഹാദുരിതങ്ങളും ചെയ്തു
ചെയ്താശ്രയമാം മമ ജന്മവുമിങ്ങനെ
പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞു തവ മായാഭ്രമങ്ങളാൽ
നീക്കമൊഴിഞ്ഞിനിയും കൃപാവാരിധേ!
നിങ്കനിവെങ്കലിങ്ങങ്കുരിച്ചീടുകിൽ
സങ്കടവൻ‌കടൽ‌ തൻ‌കരയേറുവാൻ‌
പങ്കജാക്ഷ! തുലോമുണ്ടെളുപ്പം പദ-
പങ്കജേ സർവം സമർപ്പയാമിപ്രഭോ!
ഇത്ഥം ജഗത്ഗുരുതങ്കലാമ്മാറുത-
ച്ചിത്തം സമർപ്പിച്ചുറപ്പിച്ചു സാമ്പ്രതം
സത്യസ്വരൂപം സമാശ്രയിച്ചാശു താൻ‌
പുത്രകളത്രദേഹാർത്ഥങ്ങളൊക്കെയും
ത്യക്ത്വാ ജനിമൃതി ദുഃഖമൊഴിപ്പതി-
ന്നച്യുതൻ തങ്കൽ‌ സമർപ്പിച്ചഖിലവും,
വിശ്വസിച്ചിത്രിലോകീശം ജഗന്മയം
ശശ്വൽ പരബ്രഹ്മര‌മ്യം സനാതനം
ഹൃൽ‌ക്കമലേ ദൃഢം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടെഴും
ഭക്ത്യാ തപോധനവേഷം ധരിച്ചുടൻ‌
ഗംഗാതടസീ‌മ്നി ചെന്നിരുന്നാദരാൽ‌
ഗംഗയിൽ സ്നാനവും ചെയ്തുഷയ്ക്കും വിധൌ
സംഗങ്ങളന്യങ്ങളെല്ലാമൊഴിഞ്ഞു സൽ-
സംഗി ദിനേശനെ വന്ദിച്ചു സാ‍മ്പ്രതം
ചെന്നുടജാന്തരം പുക്കു ജിതാസന-
സന്നിധാനേന പരാപരമവ്യയം
സച്ചിന്മയം സകലാശ്രയമീശ്വരം
ദിവ്യജനഹൃദയസ്ഥമനാമയം
ഹാരകിരീടകടകാംഗദാംഗുലീ-
യോരു മകരമഹാമണികുണ്ഡലം
ചാരുചതുർഭുജാലംകൃതശംഖച-
ക്രാരവിന്ദാദി സർ‌വായുധസംവൃതം
പീതാംബരം പദ്‌മനാഭം നിഗമാന്ത-
പാദാർത്ഥസംഗ്രഹപാദാംബുജം പരം
ശ്രീവത്സ വക്ഷസം ശ്രീധരം ഭൂധരം
ശ്രീവാസുദേവമനന്തമലേപകം
നാമരൂപാകാരഹീനമഗോചരം
വ്യോമവദ്വാപ്തമഖിലചൈതന്യകം
മായാമയം പരമാനന്ദവിഗ്രഹം
കായാമലർപ്രഭം ധ്യാനിച്ചനുദിനം
താനും ഭഗവാനുമൊന്നായ്ച്ചമഞ്ഞു നി-
ത്യാനന്ദസ്വരൂപ്യഭാവേന സന്തതം
മേവീടിനാൻ; പിതൃദേവാഗ്നിസർവരും
കേവലം മേന്മേൽ‌ പ്രസാദിച്ചിതേറ്റവും
അക്കാലമേകദാ നാരായണാജ്ഞയാ
സൽ‌കൃതന്മാരായ ഭക്തജനങ്ങളെ
രക്ഷിച്ചു ലോകേഷു സഞ്ചരിക്കും മഹാ-
വിഷ്ണുദൂതന്മാരുടൻ വന്നു തേറിനാർ‌
നാലുപേർ മുന്നമവൻ കഴുത്തിൽ ചേർന്ന
കാലപാശം പരിച്‌ഛേദിച്ചു സാദരം
പാലിച്ചവർ, പരമാനന്ദശാലികൾ‌
ബാലാർക്കകോടിപ്രഭയാ വിളങ്ങിനാർ.
ദിവ്യയാനേ നിന്നു വന്നിങ്ങജാമിളം
പേർവിളിച്ചാമ്പോടു മന്ദമരുൾചെയ്താർ:-
“വന്നു വിമാനമതിലുടനേറു നീ
ഇന്നിനി പാർക്കരുതിങ്ങനെ ഭൂതലേ
ചെന്നു ജഗൽ‌സ്വാമിയെത്തൊഴുതീടുവാൻ‌
വന്നടുത്തു തവ ഭാഗ്യകാലം സഖേ!
പോകനാ” മെന്നതുകേട്ടു നോക്കുംവിധൌ
ലോകേശ ഭൃത്യരെക്കണ്ടെഴുന്നേറ്റവൻ‌
ചേതസി ഭക്ത്യാ നിറഞ്ഞു വഴിഞ്ഞ സം-
മോദേന ചെന്നു നമസ്കരിച്ചീടിനാൻ.
വീണുനമസ്കരിക്കുന്നവർ തന്നുടെ
പാണിപിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു സാദരം
മെല്ലെത്തലോടിത്തഴുകി വിമാനമ-
ങ്ങല്ലലൊഴിച്ചെടുത്തേറ്റി സരസമായ്
ചൊല്ലി രസിപ്പിച്ചു സൽ‌ക്കരിച്ചേറ്റവും
കല്യാണശാലികളോടുകൂടെ ദ്രുതം
പൊങ്ങും വിമാനോപരി വിളങ്ങുന്നവൻ‌
അങ്ങുലകങ്ങളീരേഴും ക്രമവശാൽ‌
കണ്ടുകണ്ടാനന്ദമുൾ‌ക്കൊണ്ടുചെന്നുചെ-
ന്നിണ്ടലൊഴിഞ്ഞു വൈകുണ്ഠലോകത്തെയും
കണ്ടു തൊഴുതുതൊഴുതകം പുക്കുടൻ‌
കൊണ്ടൽ‌വർണ്ണാംഘ്രികൾ‌ കണ്ടുവണങ്ങിനാൻ;
കുണ്ഠത തീർന്നഖിലേശ്വരൻ താനുമ-
ക്കണ്ടവരോടൊത്തൊരുമിച്ചരുളീടിനാൻ;
സാരൂപ്യമാം ഗതിയും ലഭിച്ചങ്ങനെ
നാരായണപ്രിയനായാനജാമിളൻ‌
താനറിജാതെതനയനെപ്പേർവിളി-
ച്ചാനതു നാമബന്ധാക്ഷരമാകയാൽ‌
കാലദൂതാവലിതൻകയിൽനിന്നു തൽ-
ക്കാലേ പരിചോടു വേർപെടുത്തിങ്ങനെ
മേലിലൊരു ലയമില്ലാതെ സദ്ഗതി
കാല‌സ്വരൂപൻ കൊടുത്തരുളീടിനാൻ.
മാനസഭക്ത്യാ സദൈവതൽ‌പാദവും
ധ്യാനിച്ചനിശം തിരുനാമമന്ത്രങ്ങൾ‌
നേരേജപിപ്പവനെന്തൊരു സദ്ഗതി
നാരായണൻ‌ കൊടുക്കുന്നതിനി പ്രഭോ!
മായാപതേ! തവ മായാവികൃതികൾ‌
ആയതിതെല്ലാമതാരറിയുന്നതും?
കാരുണ്യശീല! നാമങ്ങളോതീടുവാൻ
നേരേ വരമരുളേണമേ സന്തതം
നാരായണ! ദുരിതങ്ങളറിഞ്ഞുമൊ-
ട്ടോരോതരമറിയാതെയുമന്വഹം
വ്യാപാരകാരണമായ് ചെയ്തതൊക്കവേ
വേർ‌പെടുത്തെന്നെ രക്ഷിച്ചുകൊള്ളേണമേ
മാനമദങ്ങളാലിക്കാലമെത്തിയ
മാനുഷജന്മം വൃഥാ കളയായ്കെടോ!
മാനസമേ! നമുക്കല്ലാതെ മറ്റിനി
ദീനതതീർപ്പതിനാരുമില്ലോർക്ക നീ.

വേണമെന്നാകിലതു നിൽക്ക കേൾക്ക നിർ‌-
വ്വാണപ്രദാന്തകദൂതന്മാർ തങ്ങളിൽ
നീതികൾകൊണ്ടു പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞങ്ങുപോയ്
പ്രേതനാഥൻ തിരുമുമ്പിലാമ്മാറുടൻ
ചെന്നുതൊഴുതുണർത്തിച്ചു നിന്നീടിനാർ
ഒന്നൊഴിയാതെ കണ്ടുണ്ടായവസ്ഥകൾ.
സർവ്വവും നാഥ! സർവ്വം സഹാമണ്ഡലേ
സർവ്വജനങ്ങൾചെയ്യും കർമ്മസഞ്ചയം
സർവ്വം ഗ്രഹിച്ചു നിന്നങ്ങയച്ചീടിനാൽ
സർവ്വദാ തത്തദുചിതഫലങ്ങളെ
സർവ്വ സമാനങ്ങളന്തരമെന്നിയേ
സർവ്വം ഭുജിപ്പിച്ചുപോരുന്ന് ഞങ്ങളാൽ
സർവ്വജ്ഞ! ചെന്നങ്ങജാ‍മിളനാകിന
സർവ്വദുർ‌വൃത്തനെക്കൊണ്ടിങ്ങുപോരുവാൻ‌
ബന്ധിച്ചളവതിഭീതനായുള്ളവ‌-
നന്ധനായ് നാരായണാഖ്യനായീടിന-
പുത്രനെസ്സംഭ്രമത്തോടേ വിളിച്ചകേ-
ട്ടെത്രയും വേഗേന വിഷ്ണുദൂതാന്വയം
നാലുപേർവന്നു പാശം വേർപെടുത്തു തൽ-
ക്കാലം വിരവോടു ദൂരവേ ഞങ്ങളെ
നീക്കിബ്‌ഭയപ്പെടായ്കെന്നവങ്ങൊരു
സാക്ഷിയായ് നിന്നു ദിവ്യാത്മാക്കളാമവർ‌
ഞങ്ങളോടിങ്ങു നോക്കിപ്പറഞ്ഞീറ്റിനാർ:-
“നിങ്ങളിവനെപ്പിടിച്ചുകെട്ടീടുവാൻ
കാരണമെന്തു നാരായണഭക്തരിൽ
പാരിൽ പ്രധാനനായുള്ളവനിന്നിവൻ
ദണ്ഡത്തിനൊട്ടുമേ യോഗ്യനല്ലങ്ങുപോയ്
ചണ്ഡാംശുജനോടു ചോദിച്ചുകൊള്ളുവിൻ.
ധർമ്മരാജാനുചരരായ നിങ്ങൾക്കു
ദർമ്മങ്ങളേതുമറിയരുതെങ്കിലോ
മുൻപിൽ നിന്നങ്ങു മറയത്തുപോ” കെന്നു
വൻ‌പോടുടനുടനാട്ടിവിട്ടീടിനാർ.
പാരമവരുടെ ഗൌരവം കാൺകിലോ
നാരായണസമന്മാരവർ‌ നാൽ‌വരും.
ശാസനം ചെയ്തു കൊണ്ടിങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ
വാസുദേവാനുചരർ നടന്നീടുകിൽ
കാലധർമ്മം നടത്തീടുവാനെങ്ങുമേ
മേലിൽ ഞങ്ങൾക്കു നടന്നുകൂടാ വിഭോ!
ചെല്ലുന്ന ചെല്ലുന്ന ദിക്കിലെല്ലാടവും
ചൊല്ലുന്നവരിതുപോലെയുണ്ടെങ്കിലോ
നിർല്ലജ്ജരായിളിച്ചിങ്ങനെ ഞങ്ങളൊ-
ന്നൊല്ലാതെ കണിങ്ങു പോരികെന്നേവരൂ;
വഹ്യാത കർമ്മങ്ങളിങ്ങു തുറ്റങ്ങിയാൽ
സഹ്യമല്ലാതെ നാണക്കേടകപ്പെടും
പര്യായമോടരുൾചെയ്തിനിയൊക്കെയും
മര്യാദകൾ‌ പിഴയാതെ നടത്തുകിൽ
കൈതവഹീനം നടത്താമിതെന്നവർ‌
കൈതൊഴുതന്തികേ നിന്നു ചൊല്ലുംവിധൌ
ധർമ്മരാജൻ‌ പരമാർത്ഥങ്ങളൊക്കവേ
തന്മനക്കാമ്പിലറിഞ്ഞു ചിരിച്ചുടൻ
നിർമ്മലൻ തന്നുടെ ഭൃത്യരോടെത്രയും
സമ്മാനമായാനുസൃത്യാപി ചൊല്ലിനാൻ:-
“സത്യമായുള്ളതു ഞാൻ പറഞ്ഞീടുവൻ
ഭക്ത്യാ ചെവിതന്നു കേൾപ്പിനെല്ലാവരും.
വിഷ്ണുഭഗവാൻ വിരിഞ്ചാദിവന്ദിതൻ
ഉഷ്ണേതരാംശു ദിവാകരലോചനൻ‌
പദ്‌മാലയാവരൻ‌ പദ്‌മനാഭൻ പരൻ‌
പദ്‌മായുധൻ‌ പദ്‌മജന്മഹൃദിസ്ഥിതൻ
നിഷ്കളൻ നിഷ്ക്രിയൻ നിഷ്കളങ്കാത്മകൻ
നിഷ്കിഞ്ചനപ്രിയൻ‌ നിത്യൻ നിരാശ്രയൻ
നിഷ്കാരണൻ നിഗമാന്ത വാക്യാർത്ഥഗൻ
നിഷ്കൽമഷൻ നിരാധാരൻ നിരുപമൻ
വ്യക്തനവ്യക്തൻ വിമുക്ത ഹൃദിസ്ഥിതൻ‌
ശക്തിയുക്തൻ ശരണാഗത വത്സലൻ‌
മുക്തിപ്രദൻ മുനീന്ദ്രാദിഭിരർച്ചിതൻ
ശശ്വൽ‌പരബ്രഹ്മമൂർത്തി സനാതനൻ‌
അച്യുതൻ തൻ മഹാമായാവികൃതികൾ
വിശ്വകാര്യങ്ങളിക്കണ്ടതെല്ലാം ദൃഢം.
വിശ്വസിച്ചീടുവിനൊക്കെയെല്ലാവരും
ഭദ്രയാം മായാ മനോഹിതാർത്ഥായ ത-
ദ്വിദ്യയാ നിത്യം രമിച്ചരുളീടിനാൻ.
സൃഷ്ടിസ്ഥിതി പ്രളയാനുഗ്രഹദിഭി-
രിഷ്ടഫലപ്രദനിഷ്ടഹൃദ്ധ്യഷ്ടകൻ
മുന്നമതെന്നുതുടങ്ങിനാനെന്നതു-
മെന്നിനി മേലിലവസാനമെന്നതും
എങ്ങൊരേടത്തു നിന്നിക്കളിയെന്നതു-
മെങ്ങനെയുള്ളൊരവസ്ഥയെന്നുള്ളതും
ഒന്നും തിരിച്ചൊരുനാളൊരുവർക്കും മ-
റ്റൊന്നുകൊണ്ടുമറിയാവതല്ലാതെയായ്
നിന്ന ജഗദ്ഗുരു നാരായണൻ പരൻ-
തന്നുടെ ഭൃത്യരാകുന്നിതെല്ലാവരും.
തൽ‌പ്രസാദം കുറഞ്ഞീടുകിലാർക്കുമൊ-
ന്നിപ്രപഞ്ചത്തിങ്കലാവതല്ലേതുമേ.
പദ്‌മജസൃഷ്ടിയും രുദ്രസംഹാരവും
പദ്‌മനാഭപ്രസാദത്താൽ വഹിക്കുന്നു.
വൃത്രാരിമുൻപായ ഞങ്ങളും തൻ‌നിയോ-
ഗത്താലനുകരിക്കുന്നു സകലവും,
കർത്തൃത്വമാർക്കുമിവിടെയില്ലൊന്നിനും
ഭർത്തുരനുഗ്രഹമെത്തുകിലെന്നിയേ.
നിർ‌ഗ്ഗുണനായ ഭഗവദ്‌ഗുണങ്ങളാൽ
നിത്യമനുസരിച്ചുള്ളൂ ജഗത്ത്‌ത്രയം
ഭക്തപ്രിയൻ‌ ഭവഭഞ്ജനനീശ്വരൻ
മുക്തിപ്രദൻ‌ മുനീന്ദ്രാദിഭിരർച്ചിതൻ‌
തത്സമരൂപികളായ ദൂതാന്വയം
സർവലോകേ മുദാ സഞ്ചരിക്കുന്നിതു
സർവഭക്താനാമനുസരിച്ചീടുവാൻ.
തന്നുടെ ഭക്തരേക്കാൾ പ്രിയമാരെയും
തന്നുള്ളിലില്ല മറ്റൊന്നറിഞ്ഞീടുവിൻ
നിർണ്ണയം ഭക്തരെ രക്ഷിപ്പതിന്നു താൻ-
തന്നെയും കൂടെ മറന്നുപോമീശ്വരൻ;
ചെമ്മേ മുകുന്ദഭക്തന്മാരെയും തിരി-
ച്ചുണ്മയാ ചൊല്ലിത്തരുന്നതുമുണ്ടു ഞാൻ.
നാമാമൃതം ജപിച്ചീടുന്നവരെയും
കാമദം ധ്യാനിച്ചു പൂജിപ്പവരെയും
യോഗം ധരിച്ചു വ്രതം‌പൂണ്ടു സമ്പ്രതി
യാഗാദികർമ്മങ്ങൾ‌ ചെയ്യുന്നവരെയും
ദീനജനാശ്രയന്മാരായനുദിനം
ദാനങ്ങൾ വിഷ്ണുബുദ്ധ്യാ ചെയ്‌വവരെയും
തീർത്ഥസ്നാനങ്ങൾ ചെയ്തീടുമവരെയും
ധാത്രീപ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവരെയും
ക്ഷേത്രോപവാസങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെയും
ക്ഷേതോത്സവങ്ങളെക്കൽപിപ്പവരെയും
പുണ്യകാലേഷു പുണ്യത്യാഗികളെയും
പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ പുണ്യകൃതരെയും
വേദാദിവിദ്യകളഭ്യസിപ്പോരെയും
വേദാന്തവിത്തുക്കളായുള്ളവരെയും
കാരുണ്യശീലരായുള്ളവർ തമ്മെയും
നാരായണപ്രിയന്മാരെന്നു തേറുവിൻ.
തത്സേവകാൻ പരിരക്ഷിതും ദൂതന്മാർ
തത്സമന്മാരങ്ങനുസരിച്ചീടുവോർ.
നിങ്ങളവരെയും ഭക്തരായ്‌മേവിനോ-
രിങ്ങനെയുള്ളവർ തമ്മെയുമൊക്കവേ
തിങ്ങുമാനന്ദഭക്ത്യാ വണങ്ങീടുവിൻ,
ഇങ്ങവർ തങ്ങളനുഗ്രഹിക്കും വണ്ണം
തൽ‌പ്രസാദേന നടന്നുനോക്കുമ്പൊഴു-
തല്പേതരജനമുണ്ടനേകം വിധം
ദുഷ്കൃതമേറ്റമനുദിനം ചെയ്തുചെ-
യ്തുൾത്താരിൽ ദൈവനാസ്തികരായെത്രയും
ദുഷ്ടന്മാരാമവർ‌ തമ്മെയെല്ലാരെയും
കെട്ടിയിഴച്ചുകൊണ്ടിങ്ങുപോന്നീടുവിൻ;
അല്ലാതെകണ്ടീശ്വരാനുഗ്രഹം ചേർന്ന
കല്യാണ ശീലരനേകം ദുരിതങ്ങൾ
വല്ലാതെ ചെയ്കിലും ചെന്നടുക്കുന്നതു
വല്ലായ്മയായ് വരുമില്ലൊരു സംശയം.”
കല്യനാം ധർമ്മരാജൻ പുനരിങ്ങനെ
നല്ലതു ചൊന്നതു കേട്ടഥ ദൂതരും
ഭക്തിവളർന്നകതാർ‌തെളിഞ്ഞേറ്റവും
ഭക്തപ്രിയനെ നമസ്കരിച്ചീടിനാർ.
മിത്രാത്മജനും പ്രണവസംയുക്തമാ-
മത്യുത്തമാഷ്ടാക്ഷരം ജപിച്ചീടിനാൻ.
മൃത്യുദൂതാന്വയമന്നുതൊട്ടന്വഹ-
മുത്തമപൂരുഷഭക്തപ്രവരരെ
ശങ്കിച്ചു പാരിൽ നടക്കുമാറാകുന്നു;
ശങ്കര! നാരായണ! പരിപാഹിമാം.
ഏവമജാമിളോദന്ത, മനുഗ്രഹ-
മാവോളമൊട്ടുചുരുക്കമായീദൃശം.

അജാമിളമോക്ഷം- കഥ