Friday, January 9, 2009

പരീക്ഷിത്തിനുണ്ടായ ബ്രാഹ്മണശാപം

ഇങ്ങനെ കേട്ടനേരം ശൌനകന്‍ സൂതന്‍ തന്നോ-
ടെങ്ങനെ ശുകന്‍ നൃപാചാര്യനായ് ചമഞ്ഞതും
മന്നവനത്മജ്ഞാനമങ്ങുപദേശിച്ചതും
അന്യൂനഭക്ത്യാ ഭഗവല്‍ക്കഥകേള്‍പ്പിച്ചതും
സന്ദേഹമൊഴിച്ചുചൊല്‍കെന്നതുകേട്ടനേരം
വന്ദിച്ചു ശുനകജനോടു സൂതനും ചൊന്നാന്‍:-
മന്നവനഭിമന്യുനന്ദനന്‍ രാജ്യം പാലി-
ച്ചുന്നതഭക്ത്യാരാജധര്‍മ്മേണവാഴും കാലം
ചെന്നിതുവയസ്സറുപത്താറുസംവത്സരം
അന്നൊരുദിനംനായാട്ടിനുപോയ്‌വനം പുക്കാന്‍.
മദ്ധ്യാഹ്നാതപമേറ്റുനായാടി ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍
എത്രയും വരണ്ടൊരുജിഹ്വയോടവനീശന്‍
സല്‍ക്കാരപൂര്‍വം നമുക്കൊരുപോല്‍ കുറഞ്ഞൊരു
പുഷ്കരം തരുവതെന്നന്വേഷിച്ചീടുംനേരം
കണ്ടിതങ്ങടുത്തൊരു താപസാശ്രമം തത്ര
കുണ്ഠിതയൊഴിഞ്ഞതിലുണ്ടൊരു തപോധനന്‍
യോഗാഭ്യാസവും ചെയ്തുവാഴുന്നു താനേതന്നെ,
വേഗമോടവന്മുന്നില്‍ചെന്നു ചോദിച്ചാന്‍ നൃപന്‍:-
“ആരുള്ളതിവിടെയിങ്ങാരിതൊന്നിരിക്കുന്ന-
താരാനും കുറഞ്ഞൊരു വാരി നല്‍കുവാനുണ്ടോ?”
കേവലം നരവരനീവണ്ണം ചോദിച്ചതു
താപസന്‍ സമാധിയിലുറപ്പിച്ചിരിക്കയാല്‍
കേട്ടതില്ലെന്നു തന്നെദ്ധിക്കരിക്കയാലത്രേ
കൂട്ടാക്കായ്‌വതിന്നെന്നതോര്‍ത്തുടന്നോക്കുന്നേരം
മുമ്പിലങ്ങവിടെക്കാണാകിയ മൃതസര്‍പ്പം
വില്ലുകൊണ്ടെടുത്തുടന്‍ ചുമലിലിട്ടീടിനാന്‍.
താപസനതുംചുമന്നിരിക്കുന്നേരം പശ്ചാ-
ത്താപമാനസനായ ഭൂപതി മന്ദം നന്ദം
സേനയാസാകം നിജ രാജധാനിക്കുനട-
ന്നാനതുകണ്ടാന്‍ കൃശനെന്നമാമുനിസുതന്‍
ലോകേശാജ്ഞയാ നാകം മേവിനശമീകജ-
നാകിയസഖിയോടു ചൊല്ലിനാന്‍ പരിഹാസാല്‍.
താതവൃത്താന്തംകേട്ടു ശൃംഗിയും കോപാദ്വിഷ്ണു-
രാതനെശ്ശപിച്ചുനിന്നീടിനാന്‍ മടിയാതെ:-
“സാധുപാലനത്തിനു മുന്നമേവിധിച്ചൊരു
മേദിനീപതികുലജാതനാം നൃപാധമന്‍
ബോധമെന്നിയേ മമ താതനോടിച്ചെയ്തപ-
രാധകാരണെമിന്നേഴാം നാളഹീന്ദ്രനാം-
തക്ഷകന്‍ കടിച്ചുടനെത്തുക മരണമെ”-
ന്നക്ഷണം ശപിച്ചു ചെന്നച്ഛനെ വണങ്ങുവാന്‍
കഴുത്തില്‍ കിടക്കും ‘കാകോദരകുണപംചെ-
റ്റഴുക്കുപുരളാതെയെടുത്തുകളയുമ്പോള്‍
രമിച്ചു സമാധിസ്ഥനാകിയശമീകനും
സമചക്ഷുര്‍ഭ്യാം മിഴിച്ചുടനെ നോക്കുന്നേരം
നമസ്ക്കാരവും ചെയ്തു തൊഴുതുനിവര്‍ന്നു സം-
ഭ്രമിച്ചാത്മജനെക്കണ്ടെന്തിതെന്നനുക്ഷണം
ചോദിച്ചപിതാവിനോടുണ്ടായവൃത്താന്തങ്ങള്‍
ഖേദിച്ചങ്ങുണര്‍ത്തിച്ചവാണികള്‍കേള്‍ക്കായപ്പോള്‍
താപസപ്രവരനും പുത്രനോടുരചെയ്താന്‍-
“നീ പരമാര്‍ഥഗ്രാഹിയല്ലെന്നു വന്നിതിപ്പോള്‍;
കേവലം സപ്തവ്യസനങ്ങളാലോരോവിധം
ഭൂവരന്മാര്‍ക്കു പരിഭ്രമങ്ങളുണ്ടായിവരും;
സാധുക്കളവയെല്ലാമറിഞ്ഞു പൊറുക്കുന്നു:
ക്രോധിച്ചുശപിക്കെന്നതാചാരമല്ലീവണ്ണം,
ഭഗവദ് ഭക്തനായ നൃപനെശ്ശപിക്കയാല്‍
ഭഗവദ്പ്രസാദവും നമുക്കില്ലെന്നല്ലല്ലീ
വരുന്നു പുനരതുകൂടാതെ സന്തോഷിപ്പാന്‍
പരനായ്ക്കൊണ്ടു നമസ്കാരമെപ്പൊഴും നാഥ!”
വിരഞ്ഞീവണ്ണംപറഞ്ഞിരുന്ന മഹാമുനി
തിരഞ്ഞു ഗൌരമുഖനാകിയശിഷ്യോത്തമം
വിളിച്ചു രഹസ്യമായരുളിച്ചെയ്തീടിനാന്‍:-
“ഇളച്ചീടരുതു ഞാന്‍ പറയുന്നതുകേള്‍ നീ,
തെരിക്കെന്നിപ്പോള്‍ത്തന്നെ കുരുക്ഷേത്രത്തെപ്രാപി-
ച്ചിരിക്കും നൃപനോടീയവസ്ഥയെല്ലാം ഭവാന്‍
പരക്കെയറിയാതെചൊല്ലണം നരവരന്‍
ധരിക്കുംവണ്ണമെന്നങ്ങയച്ചോരളവവന്‍
സുരശ്രേഷ്ഠാഗാരം തോറ്റിരിക്കും പരം പുക്കു
നരശ്രേഷ്ഠനെക്കണ്ടുണ്ടായവസ്ഥകളെല്ലാം
ധരിപ്പിച്ചളവവന്‍ തന്നെത്താന്‍ സമ്മാനിച്ച-
ങ്ങിരുത്തി നമസ്കരിച്ചുരുപ്രീത്യര്‍ഥം ചൊന്നാന്‍-
“മുന്നമേമരിച്ചിരിപ്പോരുഞാന്‍ ജനന്നാഥന്‍-
തന്നനുഗ്രഹത്തിനാല്‍ ജീവിച്ചേനിത്രനാളും:
ഇന്നിനിമതിയതെന്നെന്നുടെ പരമാത്മാ-
തന്നുടെനിയോഗത്തിലെന്തുസങ്കടം മുനേ!
നന്നനു മരണമുണ്ടിന്നനാളിനി നിന-
ക്കെന്നതമ്മഹാത്മാവിനെന്നോടിങ്ങറിയിപ്പാന്‍
തന്നുടെയുള്ളിലുദിച്ചതുമീശ്വരാധീനം നമു-
ക്കെന്നിരിക്കിലുമതിന്നൊന്നുചെയ്യണം ഭവാന്‍.
ചെന്നുടന്‍മുനിവരന്മാരോടു പരലോക-
ത്തിന്നടിയനുമേലില്‍ നല്ലതുവരുംവണ്ണം
ഖിന്നതയൊഴിഞ്ഞനുഗ്രഹിപ്പാനുണര്‍ത്തിക്കെ-”
ന്നന്യൂനാദരം മുനിശിഷ്യനെപ്പറഞ്ഞുടന്‍
വന്ദനപൂര്‍വ്വം ക്ഷമാനമസ്കാരാഭ്യര്‍ച്ചനാ-
ന ന്ദസാധനങ്ങള്‍ കൊണ്ടന്യൂനാദരഭക്ത്യാ
തന്നെയും പരനെയുമൊന്നായ്കണ്ടവനീശന്‍
പിന്നെയും നമസ്കരിച്ചഞ്ജലിഹസ്തത്തോടെ
വന്ദനപൂര്‍വ്വം പരിചോടച്ചനന്തരം
മന്ദമെന്നിയേ മനഃകര്‍ണ്ണികാഗ്രന്തര്‍ഭാഗേ
തന്നുള്ളില്‍ സകലാത്മാതന്നെയും ധ്യാനിച്ചുകൊ‌-
ണ്ടുന്നതഭക്ത്യാരാജ്യൈശ്വര്യാദി സമസ്തവും
പുത്രങ്കല്‍ സമര്‍പ്പിച്ചങ്ങേഷണത്രയങ്ങളും
നിത്യരാഗാദികളും തൃക്ത്വാപി സവിദ്രുതം
വിഗ്രഹംമാത്രം പരിഗ്രഹിച്ചു സംഗങ്ങള്‍ത-
ന്നുള്‍ക്കാമ്പിലൊന്നിങ്കലുംകൂടാതെ നിരന്തരം
തക്ഷകന്‍ വന്നു ദംശിച്ചീടാനായ്‌വാനാകുംവണ്ണം
രക്ഷകള്‍സിദ്ധൌഷധമന്ത്രയന്ത്രാദ്യങ്ങളാല്‍
തല്‍ക്ഷണേ ചെയ്യിപ്പിച്ചു ജാംഗുലികാഢ്യന്മാരാം
ഇക്ഷിതിസുതന്മാരോടൊത്തുടന്‍ പിരിയാതെ
തല്‍ക്ഷണേ മൃത്യുഞ്ജയജപങ്ങള്‍ കര്‍മ്മങ്ങളും
അത്യരം ഹോമങ്ങളും കൃത്വാദക്ഷിണകളും
വിപ്രസദ്യാദികളുമോരോരോവിധം ക്രമാല്‍
ഉല്പന്നാനന്ദചിത്തനായ് തുടങ്ങിനാന്‍ മേന്മേല്‍.
തക്ഷന്മാര്‍തമ്മെ വിളിപ്പിച്ചുകൊണ്ടനുക്ഷണം
വൃക്ഷങ്ങള്‍വെട്ടിക്കുറപ്പിച്ചതിലഘുതരം
ഗംഗയിലേകസ്തംഭാഗ്രത്തിങ്കള്‍ ദുരാരോഹ-
മംഗലപ്രാസാദവും തീര്‍പ്പിച്ചു സമാപ്തൈയാം
ധര്‍മകര്‍മാദികളും ചെയ്യിച്ചു ദാനങ്ങളും
നിര്‍മ്മലംചെയ്തു സുദ്ധ്യാസര്‍വാശീര്‍വാദത്തൊടും
ചെന്നതിന്‍ മുകള്‍ മദ്ധ്യേപുക്കു ദര്‍ഭകള്‍വിരി-
ച്ചുന്നതനനശനംദീക്ഷിച്ചങ്ങു ദീചിയെ
നോക്കിവാണരുളിനാന്മോക്ഷകാമ്യാര്‍ഥമെന്നു
കേള്‍ക്കയാലവനീദേവന്മാരും മുനീന്ദ്രരും
ശീഘ്രമങ്ങുടന്‍ വന്നു പാര്‍ഥിവന്‍ തന്നെക്കണ്ടു
വായ്ക്കുമുള്‍ത്താപം പൂണ്ടു സംഭാവിച്ചതു നേരം
ഗോത്രജിത്സുതാത്മജനന്ദനനവര്‍കളെ
നേത്രഗോചരന്മാരായുത്ഥായ നമസ്കൃത്വാ
പാദ്യാര്‍ഗ്ഘ്യാസനാദ്യങ്ങള്‍കൊണ്ടു പൂജിച്ചുവന്ദി-
ച്ചാസ്ഥയാസല്‍ക്കാരം ചെയ്തിരുത്തിയിരുന്നുടന്‍
കാര്‍ത്തികേയോപമാനന്മെല്ലവേ ചൊല്ലീടിനാന്‍:-
“ആര്‍ത്തനായ് ചമഞ്ഞുഞാനിങ്ങനെബലാലിപ്പോള്‍
നായാടിശ്രമിച്ചങ്ങുപോരുമ്പോളെന്തെന്നില്ലാ-
തായസംഭ്രമംകൊണ്ടു ഭൂദേവകോപത്താലേ
ശാപവുമെനിക്കേറ്റിതേഴാംനാള്‍മരണം പോ-
ലാപല്‍കാരണമതുമീശ്വരമതമല്ലോ.
ഖേദമില്ലെനിക്കിതിനേതുമേ യൂയം മമ
മോദമാര്‍ന്നനുഗ്രഹിച്ചീടുകില്‍ വഴിപോലെ
കേവലമല്ലെങ്കിലിന്നില്ലാരും ഗതിയേതും
ആവോളം കാരുണ്യമുണ്ടാകണമെല്ലാവര്‍ക്കും.”
ഭൂമിപനേവം നമസ്ക്കാരേണചൊല്ലീടുമ്പോള്‍
മാമുനിമാരും ദ്വിജന്മാരുമെല്ലാരും തമ്മില്‍
ചൊല്ലീനാരൊരുമിച്ചുചിന്തിച്ചുനിരന്തരം:-
“സ്വര്‍ല്ലോകാധിപന്‍ മുതലായവേല്ലാവരും
കല്യമോദേന ബഹുമാനിപോരും നൃപ-
നല്ലല്‍ വന്നകപ്പെട്ടതെല്ലാമീശ്വരമതം.
താനറിയാതെചെറിയോരപരാധംചെയ്ത്
മാനവേന്ദ്രനെ കോധിച്ചിങ്ങനെ ശപിക്കയാല്‍
ഭൂദേവോത്തമശാപംതടുക്കാവല്ലെങ്കിലും
മേദിനീപതിയോടുചേര്‍ന്നുനാം പിരിയാതെ
വാസംചെയ്യേണമേഴുവാസരംകഴിവോളം
വാസുദേവനെസ്സേവിച്ചെല്ലാരുംകൂടെത്തന്നെ.”
സാദരമേവം പ്രവചിച്ചവരൊരുമിച്ചു
മാധവരാതം സംഭാവിച്ചിരുന്നീടുംനേരം
പ്രീതനായവനീശന്‍ താപസകുലവര-
വ്രാതവന്ദനം ചെയ്തുപിന്നെയും ചൊല്ലീടിനാന്‍-
“ഇക്കാണാകിയഭവാന്മാരില്വച്ചേകന്‍ തെളി-
ഞ്ഞുള്‍ക്കാമ്പിലുടന്‍ പ്രസാദിക്കിലിന്നിപ്പോള്‍ത്തന്നെ
നിശ്ശേഷകാര്യങ്ങളും സിദ്ധങ്ങളെല്ലാവര്‍ക്കും
നിശ്ചയം കില്ലില്ലേതുഇങ്ങനെയുള്ളോരെല്ലാം
ചിത്തകാരുണ്യംകലര്‍ന്നെന്നില്‍ വാത്സല്യംവളര്‍-
ന്നൊത്തഭിയുക്തന്മാരായിങ്ങനെവസിക്കയാല്‍
മര്‍ത്യജന്മത്തിന്‍ഫലം സിദ്ധിച്ചേന്‍ ഭാഗ്യവശാ‍-
ലുത്തമശ്ലോകന്‍പദയുഗ്മമാ‍ശ്രയം വിഭോ!
നിങ്ങളിങ്ങെനിക്കിനിമൃത്യുകാലത്തിങ്കല്‍ ഞാന്‍
എങ്ങനെവേണ്ടൂ പുനരെന്നരുള്‍ ചെയ്തീടണം
മംഗലകരമായ കൈവല്യം വരുത്തുവാന്‍
ഇങ്ങെളുതായുള്ളതെന്തി”ങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോള്‍
തങ്ങളില്‍ വിചാരിച്ചുപിന്നെയും മുനീന്ദ്രന്മാര്‍
ഇങ്ങനെ സാര്‍വഭൌമനാകിയനൃപവരന്‍
ഭഗവദ് ഭക്തിതന്നില്‍ മുഴുകിച്ചമഞ്ഞൊരു
ഭഗവദ്ഭക്തന്‍ തനിക്കുടനേ പരഗതി
വരുവാനെളുതായെന്തുള്ളതെന്നവരവ-
രരിയവേദാന്തശാസ്ത്രാദികള്‍ പലതിലും
നല്ലതേതെന്നു ചൊല്ലിക്കൊടുപ്പാനരുതാഞ്ഞു
വല്ലാതെവലഞ്ഞവരെല്ലാരുമിരിക്കുമ്പോള്‍
ചൊല്ലെഴും പൌരാണികാചാര്യനന്ദനനായ
കല്യാണാലയന്‍ കരുണാംബുധി തപോനിധി
തുല്യചേതസാ സര്‍വലോകാനുഗ്രഗാര്‍ഥമായ്
അല്ലലെന്നിയേപെരുമാറിന ദിഗംബരന്‍
ഗര്‍ഭസ്ഥനായന്നേതാന്‍ മുക്തനായുളവായ
മുഗ്ദ്ധമോഹനരമണീയസുന്ദരരൂപന്‍,
പുത്രനെവിളിച്ചളവച്ഛനുചരാചരൈ-
രൊത്തൊരുമിച്ചുചേര്‍ന്നൊന്നായ് വിളികേള്‍ക്കുന്നവന്‍
സ്വസ്ഥനായ് നരേന്ദ്രവൃത്താന്തങ്ങളറിഞ്ഞുടന്‍
ഉത്തമശ്ലോകന്‍ നിയോഗത്തിനാലതുകാലം
ശ്രീശുകമഹാമുനിതാനതിമന്ദം മന്ദം
ആശു ശുക്ഷണിദേവനാശകള്‍മിന്നും വണ്ണം
ഭൂപതിതന്നെക്കാണ്മാനായവതാരം ചെയ്താന്‍.
താപസന്മാരും കണ്ടുവിസ്മയിച്ചനുക്ഷണം
പ്രത്യുത്ഥാനാദ്യാചാരപൂജാവന്ദനങ്ങളും
കൃത്വാ തത്സഭാരംഗേ നല്‍കിനാര്‍ മാന്യസ്ഥാനം.
പൃഥ്വീശന്‍ താനും കണ്ടുവന്ദിച്ചു സസംഭ്രമ-
മുത്ഥായനമസ്കരിച്ചഞ്ജലീബന്ധത്തൊടും
ഭക്ത്യൈവപാദ്യാര്‍ഗ്ഘ്യാദികൊണ്ടുപൂജിച്ചങ്ങൊരു
ഭദ്രപീഠത്തിലാമ്മാറിരുത്തി യഥോചിതം;
സത്വരം നരവരേന്ദ്രോത്തമനായ ഭവാന്‍
ഉത്തമാസനേവസിക്കെന്നഥ മുനീന്ദ്രനും
സ്വച്ഛമായരുള്‍ചെയ്തുമറ്റുള്ളമുനീന്ദ്രഭൂ-
നിര്‍ജ്ജരാദികളെയു“മച്യുതാത്മനാതന്നെ
വിശ്വാനാഥനെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരിപ്പിന്‍ മുന്നേപ്പോലെ
വിശ്വാസഭക്ത്യാമുഹു” രെന്നരുള്‍ചെയ്തനേരം
സല്‍ക്കാരം പരിഗ്രഹിച്ചുള്‍ക്കാമ്പുതെളിഞ്ഞുടന്‍
ഒക്കെയെല്ലാരുമിരുന്നീടിനോരനന്തരം
മുഗ്ദ്ധഹാസവും പൂണ്ടു മറ്റുള്ള മുനീന്ദ്രന്മാര്‍
വിഷ്ണുരാതനെസ്സംഭാവിച്ചരുള്‍ചെയ്തീടിനാര്‍:-
“ഞങ്ങളോടിവിടെച്ചോദിച്ചചോദ്യത്തെപ്പുന-
രങ്ങിരുന്നലസാതെ ശ്രീശുകന്‍ തന്നോടിപ്പോള്‍
നന്ദതയൊഴിഞ്ഞു ചോദിച്ചുകൊണ്ടാലും സര്‍വ-
സന്ദേഹമൊഴിഞ്ഞു കേള്‍ക്കായ്‌വരുമെല്ലാവര്‍ക്കും
സര്‍വജ്ഞനായ മുനീന്ദ്രോത്തമനരുള്‍ ചെയ്താന്‍
സര്‍വ സമ്മതം വരുമില്ല സംശയമേതും.
ദിവ്യസംവാദം കലിയുഗത്തിലിനിമേലി-
ലവ്യാജം പരോപകാരത്തിനായുള്ളൊന്നല്ലോ.
കീര്‍ത്തിയും യുഗാന്തകാലത്തോളം നമുക്കെല്ലാം
പ്രാപ്തമായ്‌വരും സര്‍വലോകേക്ഷുനിരന്തരം
ചോദ്യംചെയ്താലും ഭവാ” നെല്ലാമകംതെളി-
ഞ്ഞാസ്ഥയാമുഹുര്‍മ്മുഹുരാജ്ഞാപിച്ചതുനേരം
പാര്‍ഥിവന്‍ താനും നമസ്കാരം ചെയ്താമനായവ്യാ-
സാത്മജപാദാന്തികേപാര്‍ത്തുപേര്‍ത്തെഴുന്നുടന്‍
സ്വേച്ഛയാ വിനീതനായഞ്ജലീഹസ്തത്തോടെ
വാഗ്മിയാം നൃപന്‍ മധുരാക്ഷരവാചാ ചൊന്നാന്‍:-
“നിന്തിരുവടി തുലോമന്ധനാമടിയനെ-
സ്സന്തതമനുഗ്രഹിച്ചീടിനായ്ക്കൊണ്ടാനിപ്പോള്‍
ചിന്താചഞ്ചലമൊഴിഞ്ഞെഴുന്നള്ളിയമൂലം
അന്തരാ സഫലമായ്‌വന്നിതു മമജന്മം.
നിത്യമീവണ്ണംതന്നെ സജ്ജനസംസര്‍ഗത്തി-
നെത്തുകിലിതിന്മീതേമറ്റിഹലോകത്തിങ്കല്‍
മര്‍ത്യന്മാര്‍ക്കൊരുപുണ്യവര്‍ദ്ധനമെന്തൊന്നുള്ള-
തത്യന്തമതിനനുഗ്രഹിക്കേണമേ വിഭോ!
സേവിച്ചോളവും പുണ്യക്ഷേത്രങ്ങള്‍ തീര്‍ഥങ്ങളും
ഭാവിച്ചീടുന്നു പവിത്രാകൃതിനിരന്തരം,
കേവലം ദര്‍ശനമാത്രത്താലേ സാധുക്കളെ
പാവനമായീടുന്നു പാതകീയകങ്ങളും
ആകയാലവമാനമിങ്ങെനിക്കകതാരില്‍
ഏകദാ ഭവിക്കരുതാരിലുമൊരിക്കലും
ഭൂദേവാദ്യഖിലസാധുക്കളില്‍ വിശേഷിച്ചു-
മാദരാലതിശയഭക്തിയുമുണ്ടാകണം,
നാനായോനികളിലിങ്ങുത്ഭവിക്കിലും മമ
മാനസേ ഹരിപദഭക്തിയുമുണ്ടാകണം,
പിന്നെയിങ്ങെനിക്കേറ്റശാപത്താലേഴാംദിനം-
തന്നെ ഞാന്‍ മരിക്കുമെന്നതും നൂനമല്ലോ;
എന്നലെന്തപ്പോള്‍ പരലോകപ്രാപ്തിക്കായൊന്നു
മുന്നേ ചെയ്യേണ്ടതെന്നും കേള്‍ക്കേണ്ടതെന്താണെന്നും
വന്ദിച്ചു പൂജിക്കേണ്ടതാരെയെന്നതും മുഹു-
രെന്നുള്ളില്‍ ധ്യാനിക്കേണ്ടതെങ്ങനെ ഞാനെന്നതും
നന്നായിങ്ങാനന്ദിച്ചനുഗ്രഹം വരും വണ്ണം
സന്ദേഹമൊഴിച്ചരുള്‍ചെയ്യണം ദയാനിധേ!
നമസ്തേ മഹാത്മനേ! പരമാത്മനേ! നമോ
നമസ്തേ തവ ദാസശിഷ്യോഹം പ്രസീദ മേ.”
നമസ്കാരേണമുഹുഃസ്തുതിച്ചീവണ്ണം ഗുരു-
സമക്ഷം സുരേന്ദ്രനെപ്പോലെ ഭൂപതിവീരന്‍
നമിച്ചുതൊഴുതുകൈയിണകള്‍കൂപ്പിത്തന്നെ
സുമത്യാശയാ വസിച്ചീടിനാന്‍ സുഖാസനേ,
ക്രമത്താലേവം പ്രതിപാദ്യാര്‍ഥം പുരാണസ്യ
നിമിത്തസംക്ഷേപാധികാരനിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെ
സമസ്തം പ്രഥമംകൊണ്ടിവിടെച്ചൊല്ലീടിനേന്‍
അമര്‍ത്യേന്ദ്രനെപ്പോലെ വസിക്കും നൃപന്‍ മുമ്പില്‍.

----------ഇതി ശ്രീമഹാഭാഗവതം -----------
----------പ്രഥമസ്കന്ധം സമാപ്തം.----------

സംഗ്രഹം