Tuesday, January 13, 2009

വിരാഡ് രൂപധ്യാനം

നിശ്ചയിച്ചേവം മുനീന്ദ്രോക്തികള്‍ കേട്ടുണ്ടായ
വിശ്വാസത്തോടു വിഷ്ണുരാതനാം നൃപോത്തമന്‍
ശ്രീശുകന്‍ തന്നെത്തൊഴുതാശയവിശുദ്ധനാ-
യാശുപിന്നെയും ചോദിച്ചീടിനാ “നെവ്വണ്ണം ഞാന്‍
ധ്യാനിക്കേണ്ടുന്നു? കനിവോടരുള്‍ചെയതീടേണം
ആനന്ദസാധ്യം മമസായൂജ്യം വരുത്തുവാന്‍.”
പ്രീതിയാംവണ്ണമരുള്‍ചെയ്തിതുമുനീന്ദ്രനും
കേട്ടുകൊള്‍കിലെങ്കില്‍ ഭവാന്‍ ഭഗവദ്ധ്യാനം കൊണ്ടു
വാട്ടമെന്നിയേ മോക്ഷം വരുത്തും പ്രകാരങ്ങള്‍
നീക്കമെന്നിയേ മനോജയത്തോടനുവേലം
കാല്‍ക്ഷണം പിരിയാതെ ഭഗവല്‍ സ്ഥൂലരൂപം
ചിന്തിച്ചുനിത്യമുറപ്പിക്കണം മനക്കാമ്പില്‍
നിന്തിരുവടി തന്നെ ലോകങ്ങള്‍ പതിന്നാലും
പാതാളം പാദതലം പാര്‍ഷ്ണികള്‍ രസാതലം
മീതെഴും ഗുല്‍ഫം മഹാതലവും, തലാതലം
ജംഘകളെന്നുതന്നെ വിദ്വാന്മാര്‍ചൊല്ലീടുന്നു.
ജാനുക്കള്‍ സുതതലമങ്ങതലവിതലങ്ങള്‍
പീനവൃത്തങ്ങളാകുമുരുകാണ്ഡങ്ങള്‍ രണ്ടും
മേദിനീചക്രം ജഘനോഭയം, നഭഃസ്ഥലം
ആദിമദ്ധ്യാന്തമില്ലയാതവനാഭിസ്ഥലം,
ദേവലോകം പോലുഷസ്സായതു, ഗളമൂലം
കേവലം മഹര്‍ല്ലോകം, ലലാടം തപോലോകം
കേളെടൊ! ജനലോകം തുണ്ഡമായതു സത്യ-
മേളനിര്‍മ്മലലോകമുത്തമാംഗാന്തം പ്രഭോ!
ശക്രാദിലോകപാലന്മാരെല്ലാം കരങ്ങള്‍പോല്‍,
ദിക്കുകള്‍ കര്‍ണ്ണങ്ങളും ദസ്രന്മാര്‍ നാസായുഗ്മം,
വക്ത്രമായതു മഗ്നി, നേത്രമാദിത്യന്‍ തന്നെ,
നക്താധിപതിമനസ്സായതെന്നറിഞ്ഞാലും
ബുദ്ധിവാഗീശന്‍, കോപകാരണമഹങ്കാരം
രുദ്രനായതു വചസ്സൊക്കെയും ഛന്ദസ്സുകള്‍,
ഭ്രൂഭംഗംകാലക്രമം, ദംഷ്ട്രയന്തകന്‍ തന്നെ
ശോഭതേടീടും ദ്വിജപംക്തികള്‍ നക്ഷത്രങ്ങള്‍,
ഹാസമായതുജഗന്മോഹിനിമഹാമായ.
വാസനാപാംഗോദയമീക്ഷണം ജഗത്സര്‍വം
ഉന്മേഷനിമേഷങ്ങള്‍ വാസരനിശീതിന്യൌ
ധര്‍മ്മമായതുവുരസ്സധര്‍മ്മം പൃഷ്ഠഭാഗം
സപ്തസാഗരങ്ങള്‍ പോല്‍ കുക്ഷിയും ബാഗുദേശം,
സപ്തമാരുതന്മാരും നിശ്വാസക്രമങ്ങള്‍പോല്‍,
നദികള്‍നദങ്ങള്‍ നാഡികളാകുന്നതെല്ലാം,
പൃഥിവീധരങ്ങള്‍ തദ്രോമങ്ങളല്ലോനിത്യം,
ത്ര്യക്ഷ്യനാം മഹാദേവന്‍ തദ് ഹൃദയവും നൂനം,
വൃഷ്ടിരേതസ്സുമഹാമോഹനം പ്രജാപതി.
പുഷ്ടിയാം മഹിമതദ്ജ്ഞാനയോഗൈക്യേശ്വരി,
വിഷ്ണുവായതു പരമാത്മാവു പരബ്രഹ്മം.
ജിഷ്ണുജാത്മജ! നരപാലകശിഖാമണേ!
ഇങ്ങനെയുള്ള ജഗദ്രൂപമാം മഹല്‍ സ്ഥൂലം
തിങ്ങിനഭക്ത്യാനിത്യമുള്‍ക്കാമ്പിലുറപ്പോളം
മംഗലാകാരംധ്യാനിച്ചീടുകിലവന്നു പാ-
പങ്ങളൊക്കെയും തീര്‍ന്നു വന്നുകൂടീടും മോക്ഷം.
നിര്‍മ്മലം മഹാമനസ്സാമവനപേക്ഷകള്‍
തന്മനക്കാമ്പില്‍ ചേര്‍ന്നുനിന്നതൊക്കെയും വരും
കല് മഷഹരന്മായാമയമിപ്രപഞ്ചൈക-
സന്മയസ് മൃതികള്‍ക്കെളുതല്ലോ വിചാരിച്ചാല്‍
നിര്‍മ്മലന്‍ വിരാള്‍പുമാന്‍ തന്മഹാസൂക്ഷ്മച്ഛായ
നമ്മുടെഹൃദയത്തിലുന്മിഷത്താകും വണ്ണം
പൊന്മകുടവുമളകാഭയും ലലാടവും
കണ്‍ മുനകളും, കടാക്ഷാവലോകനങ്ങളും
കുണ്ഡലങ്ങളും, ഗണ്ഡമണ്ഡലങ്ങളും മുഖ-
പുണ്ഡരീകവും മൃദുഹാസവും ലളിതവും,
‘കംബുകണ്ഠവും, കരവൃന്ദമായുധങ്ങളും
അംബുജമകള്‍മേവും നിര്‍മലമണിമാറും
ഹാരകൌസ്തുഭവനമാലകളുദരവും,
ചാരുനാഭിയും ജഘനോഭയമുരുക്കളും
പീതവാസസ്സുംതിരുതുടയുംജാനുക്കളും
പാദയുഗ്മവും വിരല്‍ നിരകള്‍ നഖങ്ങളും
ചേവടികളും പ്രപദാഭതൊട്ടാകേശാന്തം
ശോഭിതാഭരണയോഗ്യോദയം മഹാപ്രഭം
നീലനീരദനിഭം നിര്‍മ്മലം നിരാമയം
ബാലഗോപാലം പരമാമൃതമാത്മാനന്ദം
കാമദംധ്യാനിച്ചുദിവ്യന്മാരാം മഹത്തുക്കള്‍
സാമോദം മോക്ഷം പ്രാപിച്ചീടുന്നു നിരാകുലം
ഏവ മത്യാനന്ദസംസിക്തമാം ഹരിരൂപം
പാവനാകാരം ധ്യാനിക്കാമവയവങ്ങളാല്‍.
ശ്രീമഹാവിഷ്ണുരൂപഭേദങ്ങളോരോന്നോരോ-
ന്നാമയഹരം പരലോകം സിദ്ധിദം പരം
സാലോക്യാദികളെല്ലാം സാധിക്കുമതിനാലേ
കാലദേശാവസ്ഥകള്‍ക്കൊത്തവാറ്റിഞ്ഞാലും
യോഗികളരൂപമാമാനന്ദം പരബ്രഹ്മം
യോഗമംഗലം ധ്യാനിച്ചീടുന്നു നിരന്തരം
മാനസേന്ദ്രിയദേഹശുദ്ധികളോടും ദിവ്യ-
മാനുഷര്‍ക്കൊഴിഞ്ഞതുസാധ്യമായ് വരായല്ലോ.
ദേശികന്‍ തന്നോടുപദേശവാക്യത്തെക്കേട്ടാല്‍
ആശയവിശുദ്ധനായാനന്ദസമന്വിതം
കാരുണ്യഹൃദയനായീശ്വരാജ്ഞയാവരും
കാര്യങ്ങളനുഷ്ഠിച്ചു രാഗാദിദോഷങ്ങളും
വേര്‍പെടുത്തനുദിനമേഷണത്രയങ്ങളു-
മാവോളമകലത്തുവേര്‍പെടുത്താകുംവണ്ണം
കാണായതെല്ലാം പരബ്രഹ്മനിര്‍മ്മലബീജം
പ്രാണികളെന്നുള്ളൊരു ബോധകൌതുകത്തോടും
ഗോപനീയാത്യുത്തമമംഗലദേശം പുക്കു
താപശീതാദികളും സഹിച്ചു സമബുദ്ധ്യാ
ദേഹമദ്ധ്യസ്ഥം സുക്ഷു മ്നാപരമഹാനാഡി
ദേഹികള്‍ക്കിഡയാദിനാഡീഭിരാവേഷ്ടിതം
ജീവനായ്‌വിളങ്ങുമാത്മാവുനിര്‍മ്മലം പരം
ജീവനുജീവന്‍പരമാത്മാവെന്നതുനൂനം.
യോഗമായതു തയോരൈക്യമെന്നതുകൊണ്ടു
യോഗിതാനുചിതാസാനസ്ഥനായ് ഋജുകായകന്‍
നാളീകസൂത്രം പോലെ മേവിടും സുഷുമ്നയില്‍
നാളമദ്ധ്യത്തിങ്കലഗ്രാന്തസ്ഥനിവാസസ്ഥം
മൂലാധാരാഖ്യേ തത്ര ദീപവല്‍ ജീവാ‍ത്മാവു
നാലിതള്‍മദ്ധ്യേ ശോഭിച്ചീടുന്നു സര്‍വാത്മനാ
തത്സ്വയം പ്രഭയിങ്കല്‍ നിന്നുണര്‍ന്നെഴും ജീവന്‍
തത്സ്വതാലിംഗത്തോടും പാതിപാതിത്വത്തോടും
തമ്മിലന്യോന്യം പ്രാണാപാനന്മാരൊരുമിച്ചു
ജന്മമൂലത്തിങ്കലങ്ങൊന്നിപ്പാനനുഗ്രഹാല്‍
തന്നെയാച്ഛാദിച്ചു സംഭ്രമിച്ചു കിടന്നീടും
കുണ്ഡലിന്യാഖ്യാശക്തിതന്നെയുമുണര്‍ത്തിത്താന്‍
മന്ദം മന്ദം മൂലാഗ്നിതന്നോടുമൊരുമിച്ചു
മന്ദമെന്നിയേ ചക്രഷഡ്ക്കങ്ങള്‍ ഭേദിച്ചുടന്‍
തന്നിലകളില്‍ ചേര്‍ന്നുനിന്ന ഭൂതാത്മാക്കളെ-
ത്തന്നോടു കൂടെക്കൂടെച്ചേര്‍ത്തുകൊണ്ടാധാരങ്ങള്‍
കടന്നുകടന്നാറുകഴിഞ്ഞാലുടനങ്ങു
തുടര്‍ന്നീരാറാംനിലതന്നിലുണ്ടൊരു പദ് മം
തെളിഞ്ഞായിരത്തെട്ടു ദളങ്ങളോടുംകൂടി
വിളങ്ങും തല്‍ കര്‍ണ്ണികാഗ്രാന്തസ്ഥ സത്യാനന്ദം
പരന്നവെളിവിങ്കല്‍ നിരന്നുകാണാം പരാ
പരജ്യോതിഷം പരമാത്മാനമക്ഷദ്വയം
മുറിഞ്ഞു നില്‍ക്കും പ്രണവാസനനാളത്തൂടെ
തടഞ്ഞീടാതെവഴിതുടര്‍ന്നങ്ങേറിച്ചെന്നാല്‍
കലര്‍ന്നുകൂടും ബ്രഹ്മസ്വതയാലയിച്ചുതാ-
നലിഞ്ഞൊന്നാകും ഘൃതമുരുകിച്ചേരുമ്പോലെ
പറഞ്ഞീടരുതാത പരമാനന്ദത്തോടും
നിറഞ്ഞു താനായ് ചമഞ്ഞിരിക്കുന്നവന്‍പിന്നെ
വിരഞ്ഞു ജഡംവിട്ടങ്ങൊഴിഞ്ഞുപോകുന്നേരം
തിരിഞ്ഞു മൂര്‍ദ്ധ്നിമദ്ധ്യംതുളഞ്ഞുപുറപ്പെടും
തികഞ്ഞകലകളാല്‍ വിളങ്ങും സുധാകരന്‍
വിരഞ്ഞുപൊങ്ങുംവണ്ണമുയര്‍ന്നങ്ങനുക്രമാല്‍
കടന്നു കടന്നു ലോകങ്ങളും കണ്ടു കണ്ടു
തുടര്‍ന്നു വളര്‍ന്നെഴും പരമാനന്ദത്തോടെ
സത്യലോകത്തെ പ്രാപിച്ചുത്തമ സഭാതലേ
സത്തുക്കളെല്ലാവര്‍ക്കും മുഖ്യനായനുദിനം
വിദ്യാബ്ധിമദ്ധ്യേ കിടന്നത്യന്തം നീന്തിത്തളര്‍-
ന്നദ്വൈതപാരംഗമിച്ചീടുവാനകതാരില്‍
ശ്രദ്ധിച്ചുവസിക്കുന്ന ഭക്തന്മാര്‍ക്കാത്മജ്ഞാന-
തത്ത്വോപദേശം ചെയ്തു തല്‍പ്രകാശാത്മാക്കളാല്‍
നിത്യസം പൂജ്യമാനനായ് പരമാനന്ദസം-
സിക്തനായ് ചമഞ്ഞാത്മോദ് ഭുത കല്പാന്തത്തിങ്കല്‍
സത്വരം ഹൃദയത്തില്‍ ബ്രഹ്മനോടൊരുമിച്ചു
സദ്ഗതിലഭിക്കുന്നു സത്യമെന്നറിഞ്ഞാലും.
തദ്യോതഹംസപ്രയോഗത്തിനുവിഷമമു-
ണ്ടെത്രയുമതില്‍തുലോമെളുതായൊന്നുണ്ടല്ലോ.
ഭക്തിയോഗാഖ്യം പരമാനന്ദസായനം
വ്യാജമെന്നിയേ പരമാചാര്യപ്രസാദത്താല്‍
സാധിക്കാമതുസര്‍വ്വാത്മാക്കള്‍ക്കും സദാകാലം
സാധിക്കാവൊരു മുക്തിസാധനമുപദേശം
ബോധിപ്പാന്‍ പ്രയത്നമില്ലേതുമേ ശീലിപ്പാനും
ബോധത്തെത്തരും സാധിപ്പിച്ചീടും കൈവല്യവും
സാധിപ്പാനെളുതതു നിനക്കെന്നരുള്‍ചെയ്തു
ബോധിപ്പിച്ചരുളിനാന്‍ ദ്വാദശാന്തസ്ഥംസത്യം.
ഇങ്ങനെ ശുകന്‍ പരീക്ഷിത്തിനോടരുള്‍ചെയ്ത-
തങ്ങനെതന്നെസൂതന്‍ശൌനകാദികളോടും
മംഗലവാചാ പറഞ്ഞീടിനതെല്ലാംകേട്ടു
തിങ്ങിന കുതൂഹലം പൂണ്ടു ശൌനകമുനി
ചോദിച്ചാനുഗ്രശ്രവസ്സാകിയസൂതന്‍ തന്നോ-
ടാധിക്യംവളര്‍ ന്നെഴും ശ്രീശുകമഹാമുനി
ചൊല്ലിയതെല്ലാംകേട്ടുചോദിച്ചതെന്തൊന്നതി-
കല്യാണശീലന്‍ മഹീവല്ലഭനവനോടു
ചൊല്ലിയതുടനതിനുത്തരമെന്തൊന്നതു
ചൊല്ലെടോ! സവിസ്താരമേതുമേമടിയാതെ;
നല്ലവരുടെ സംവാദങ്ങളെക്കേള്‍ക്കെന്നുള്ള-
തല്ലോ മാനുഷജന്മസാഫല്യമാകുന്നതും.
ഭഗവച്ചരിതനാമ സ് മൃതിപൂജാദികള്‍
ഭഗവല്‍ഭക്തന്മാരാലനുവര്‍ത്തിച്ചതെല്ലാം
ഭഗവല്‍ഭക്തശിഷ്യന്മാരതിഭക്ത്യാനിത്യം
ഭവവല്‍ പ്രസാദേനചൊല്ലീടും കഥാമൃതം
ഭഗവല്‍ കാരുണ്യമുണ്ടായ് ചമഞ്ഞീടും നേരം
ഭഗവല്‍ഭക്ത്യാ കേട്ടുകൊള്‍ലുകിലതിന്മീതെ
ജനനസാഫല്യമില്ലിവിടെവരുത്തുവാന്‍
തനിയേവിചാരിക്കലകമേദിനംതോറും
മനുജശരീരാംശനിഖിലമുഖങ്ങളാല്‍
മനസാ‍ഭഗവല്‍ സേവാരതിചെയ്തീടണം,
അതിനായുള്ളൊന്നവയവങ്ങളതുചെയ്യാ-
ത്തതിനാലൊരു ഗുണമുളവായ്‌വരാ മേലില്‍.
യാതൊരംഗങ്ങള്‍കൊണ്ടുഭഗവദ്വിഷയാനു-
യാതമല്ലാതെ വൃഥാകാരേണവര്‍ത്തിപ്പതു
ജീവനില്ലതിന്നതിനിന്ദ്യമെത്രയും മര-
പ്പാവകള്‍ക്കൊക്കും ദൈവനാസ്തികാംഗികളെല്ലാം
സേവകന്മാരില്‍കൃപാവാരിധിജഗന്നാഥന്‍
ദേവപാദപം പോലെനില്‍ക്കുന്നഭക്തപ്രിയന്‍.
അങ്ങനെയുള്ള ഭഗവത് മാഹാത്മ്യങ്ങള്‍ തെളി-
ഞ്ഞിങ്ങെനിക്കിനിയും നീ ചൊല്ലെടോ മഹാമതേ!
ശൌനകനേവം പറഞ്ഞീടിനോരളവിങ്കളല്‍
മാനസാനന്ദം പൂണ്ടു സൂതനും കൂടെച്ചൊന്നാന്‍:-
ശ്രീശുകനരുള്‍ചെയ്തഭഗവദ്ധ്യാനാമൃതം
ആശയംതെളിവോളം പാനം ചെയ്തവനീശന്‍
ദിവ്യചേതസാ കനിവോടുടന്‍ സര്‍ വ്വേന്ദ്രിയ-
സേവ്യനായഖിലലോകൈകകാരണനായ
മാധവനുടെ ജഗല്‍ സര്‍ ഗ്ഗാദിചരിത്രങ്ങ-
ളാദിതീര്‍ത്തിന്നും പുരുഷാര്‍ത്ഥ സാധനംചെമ്മേ
മോദമാര്‍ന്നരുള്‍ചെയ്ക് കെന്നിങ്ങനെ വിചാരിച്ച-
താദരപൂര്‍വ്വം കേട്ടു ശ്രീശുകമുനീന്ദ്രനും
ഭാഗവതാഖ്യമിവനിന്നു ഞാന്‍ കേള്‍പ്പിപ്പനെ-
ന്നാഗമാന്താര്‍ത്ഥപ്പൊരുളാകിയ ഭഗവാനെ
ശ്ലോകങ്ങള്‍ കൊണ്ടു നന്നായ് സ്തുതിച്ചു നമസ്കരി-
ച്ചേകാത്മവാക്യപ്രസാദം മമദിനം പ്രതി
ശീലിപ്പാനരുളുകെന്നര്‍ത്ഥിച്ച വിരിഞ്ചകീ-
ലാലദസംവാദം കൊണ്ടാരംഭിച്ചരുളിനാന്‍-
‘ആദിയില്‍ ശ്രീനാരദന്‍ പ്രപഞ്ചസൃഷ്ട്യാദികള്‍-
ക്കാധാരാശ്രയമായൊരാത്മതത്ത്വാര്‍ത്ഥം ചെമ്മേ
ചേതസി മോദാല്‍ ഗ്രഹിച്ചീടുവാനപേക്ഷ ചേര്‍-
ന്നാദരാല്‍ പിതാവായ ധാതാവോടര്‍ത്ഥിച്ചപ്പോള്‍
ധാതാവു തനയനായപ്പൊഴുതരുള്‍ ചെയ്താന്‍!
ആദിയിലാദ്യനായഭഗവല്‍കടാക്ഷത്താല്‍
ക്ഷോഭിച്ചുചമഞ്ഞിതു പ്രകൃതിമഹാമായാ
ശോഭിച്ചിതവളില്‍ നിന്നഞ്ജസാ മഹത്തത്ത്വം
ബ്രഹ്മാണ്ഡമതിങ്കല്‍ നിന്നുദ് ഭവിച്ചിതുനാഥന്‍
തന്മഹല്‍ സ്ഥൂലരൂപമായ് ക്കൊണ്ടാനതിനാലേ
തന്നവയവങ്ങളീരേഴുലോകങ്ങള്‍കൊണ്ടു-
തന്നെ പാലിച്ചാന്‍ ലോകപാലകാദികളേയും.
എന്നെല്ലാം പ്രപഞ്ചസൃഷ് ട്യാദികളവര്‍ണ്യമാ-
കുന്നതുമായാമയനാകുന്നഭവവാന്റെ
മഹത്ത്വം പരിച്ഛേദിക്കാവതല്ലല്ലോ ഭുവി
മഹദ്വേദികളായുള്ളവര്‍ക്കുമെന്നാകയാല്‍
ജഗല്‍ക്കാരണന്‍ വരാഹാദ്യവതാരം ചെയ്തു
ജഗത്തിങ്കലേക്കനുഗ്രഹിച്ചുവര്‍ത്തിച്ചീടും
ചരിത്രങ്ങളെശ്ശീലിച്ചനല് പാദര ഭക്ത്യാ
ധരിച്ചീടുന്നു കൃപാലവത്തെ മഹത്തുക്കള്‍.
അങ്ങനെ ഭഗവല്‍ കാരുണ്യത്താലതിശയം
അങ്ങകം തെളിഞ്ഞതിശുദ്ധമായ് വിളങ്ങീടും
നിര്‍മ്മലാത്മാക്കള്‍ മഹദ്വേദികളാത്മജ്ഞാന-
ജന്മബോധേന പരബ്രഹ്മ സംഗ്രഹണത്താല്‍
ഭക്തന്മാര്‍ക്കുപദേശം ചെയ്തു സങ്കടം തീര്‍ത്തു
മുക്തിമാര്‍ ഗ്ഗത്തെക്കാട്ടിക്കൊടുപ്പോരെന്നിത്യര്‍ത്ഥം
സ്രഷ്ടാവു തെളിഞ്ഞരുള്‍ ചെയ്തു നാരദനു സ-
ന്തുഷ്ടി ചെയ്തരുളിനാ’നെന്നു കേട്ടനേരം.


സംഗ്രഹം