Sunday, July 18, 2010

സപ്തമസ്കന്ധം

കാലേ വരികരികത്തിനിയും ശുക-
ബാലേ! തെളിഞ്ഞു പറകെടോ! ശേഷവും.
മാലോകർ കേട്ടാൽ പരിഹസിച്ചീടുമെ-
ന്നാലുമെനിക്കായതൊട്ടൊട്ടു ചൊല്ലുവൻ.
സപ്തമസ്കന്ധത്തിനാലുടനൂതിക-
ളുക്തമായീ; പുനരൂതികളായതോ
കർമ്മങ്ങൾ സർവാനുഭൂതങ്ങളായതും.
ചെമ്മേ പുനരതു കേട്ടു നരോത്തമൻ
സമ്മതയാകിയ ശ്രീശുകൻ തൻ പദം
കൂപ്പിത്തൊഴുതു ചോദിച്ചിതു സർവലോ-
കാത്മാ സകലസമാനനാമീശ്വരൻ
ദേവേന്ദ്രപക്ഷത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടന്നന്നു
ദേവാരികളെ വധിപ്പതിനെന്തൊരു
കാരണമെന്നതരുൾചെയ്തു ശ്രീശുകൻ:-
കേളെങ്കിലോ സർവതുല്യനാകാശവൽ
നീളേ നിറഞ്ഞു മറഞ്ഞുനില്ക്കും പരൻ
നാരായണനജനവ്യനീശ്വര-
നാരായണാന്തഃപൊരുളായ നിരഞ്ജനൻ
നാമരൂപങ്ങളില്ലാത നിരാമയൻ
കാരണൻ തന്മഹാമായാനുസാരിയായ്
ലോകസൃഷ്ടിക്കു രജോഗുണമാശ്രയി-
ച്ചേകസ്വരൂപി വിരിഞ്ചനായ്ക്കൊണ്ടു, താൻ
സൃഷ്ടിച്ചു കൊള്ളുന്നതൊക്കെ ബ് ഭരിപ്പതി-
നിഷ്ടഫലപ്രദനായ ജഗന്മയൻ
സത്ത്വഗുണപ്രധാനൻ മഹാവിഷ്ണുവായ്;
നിത്യവും സംഹരിച്ചീടുവാനായല്ലോ
രുദ്രവേഷേണ തമോഗുണമാശ്രയി-
ച്ചദ്രിജാകാന്തനായാൻ പ്രകൃതേർഗുണാൽ.
ഇങ്ങനെയുള്ള ഗുണത്രയശീലരാ-
യെങ്ങും ജഗത്ത്രയ വാസികളൊക്കെയും
തങ്ങുന്നിതെന്നതിൽ സാത്വികം ദേവകൾ
ക്കങ്ങതുകൊണ്ടിതങ്ങൊന്നിച്ചുകൊള്ളുവാൻ.
തദ്ദ്വിഷദാദികളായ് മരുവും ദനു-
പുത്രർക്കു നിത്യം തമോഗുണമായതും;
സദ്ഗുണദ്വേഷിയതാകയാലന്വഹം
തദ്ഗുണവാന്മാരെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതും
നിത്യം തദർത്ഥം യുധിഷ്ഠിരനാരദ-
മുഖ്യസംവാദം കൊണ്ടൊട്ടു ചൊല്ലാമതും.

No comments: