Wednesday, December 8, 2010

അഷ്ടമസ്കന്ധം

“ശാരീരഗുണം തേടുമാരോമല്‍ ശുഭലീലേ!
ശാരികാകുലവരബാലികേ! വരികിരി
പാരാതെ പയഃപാനം ചെയ്തു ചെയ്തലസാതെ
കാരുണ്യാലയന്‍ ചരിതാമൃതമിനിയും നീ
ശേഷമെന്തതു പറഞ്ഞീടടോ! മടിയാതെ
ദോഷമില്ലതുകൊണ്ടെന്നേതുമേവന്നീടുവാന്‍
ദൂഷണം ചിലര്‍ പറഞ്ഞീടുകിലതുമൊരു
ഭൂഷണമത്രേ ദുരിതങ്ങളും താനേ നീങ്ങും:
കേവലം പറകെ”ന്നു കേട്ടവള്‍ ചുരുക്കമാ-
യാവോളം ഭക്ത്യാ പറഞ്ഞീടിനാള്‍ മന്ദം മന്ദം.
മുഖ്യമാം കഥാമൃതമിങ്ങനെ ചൊല്ലീടുവാ-
നുള്‍ക്കാമ്പില്‍ നിരൂപിച്ചാലെത്രയും മടിയാകും:
വ്യക്തമായേവം പറഞ്ഞീടായ്കിലെന്നപോലെ
മര്‍ത്ത്യന്മാര്‍ക്കറിവാനും സാധ്യമല്ലെന്നാലിപ്പോള്‍
മറ്റൊരു ദോഷം മുഹുരൊന്നിനുമുണ്ടാകാതെ
മുറ്റുമാകുന്നതെല്ലാമൊട്ടൊട്ടുചൊല്ലാമല്ലോ.

സപ്തമസ്കന്ധം തന്നാലൂതികള്‍ ചൊല്ലപ്പെട്ടു
ചിത്താനന്ദത്തെപ്പൂണ്ടു ശൌനകന്‍ ചോദ്യം ചെയ്തു
സൂതനോടനന്തരമെന്തു ശ്രീശുകന്‍ വിഷ്ണു-
രാതനോടറിയിച്ചിതാശു ചൊല്ലെടോ സഖേ!
ഭവതാം മുഖാബ്ജമദ്ധ്യച്യുതകഥാമൃത-
മവധികൂടാതൊരു സുഖസാധനം കേട്ടാല്‍
മതിയായ് വരുന്നതല്ലനിശം കേട്ടാവൂതേ-
ന്നതുമാനസേ മമ നടനം ചെയ്തീടുന്നു:
പറകപറകെ”ന്നു കേട്ടുടന്‍ ചരാചര-
ഗുരുവന്ദനം ചെയ്തു മനസാ, ചൊല്ലീടിനാന്‍!

No comments: