Sunday, April 24, 2011

കൂര്‍മ്മാവതാരം

തന്തിരുവടി മുതിര്‍ന്നാമയായവതരി-
ച്ചന്തികേ ധരാധരം തങ്കീഴേ ചേര്‍ന്നുനിന്നു
പന്തിയിലൊരുമിപ്പിച്ചുന്തിയങ്ങുയര്‍ത്തിനാ-
നെന്തൊരത്ഭുതം തുലോമുയര്‍ന്നു ഗിരിവരന്‍.
ബന്ധുവും വിട്ടു മേല്‍പ്പോട്ടെന്തേറെപ്പൊങ്ങീടുവാ-
നുന്തിവന്നുര്‍വീധരമെന്നു നോക്കീടുന്നേരം
കണ്ടിതങ്ങദ്രീന്ദ്രന്റെ മുകളിലഗ്രത്തില്‍
കോണ്ടല്‍നേര്‍വര്‍ണ്ണന്‍ മഹാപത്രിയായിരുന്നതും
കണ്ടു കൊണ്ടാടിസ്തുച്ചീടിനാരവരവ-
“രിണ്ടല്തീര്ത്തേവം രക്ഷിച്ചീട്ഉവാനുലകിതില്
കണ്ടതിലൊരുവരില്ലെന്നതേയല്ല മുഹു-
രുണ്ടാകില് കൃപയുമുണ്ടാകയില്ലിതുപോലെ.
പണ്ടുമന്നന്നു ഞങ്ങള്ക്കുണ്ടായ താപങ്ങള് വൈ-
കുണ്ഠാനീശ്വരന് തീര്ത്തു കാത്തരുളിനാന് നിത്യം.
ഉണ്ടല്ലോ പുനരിനിമേലിലും വരുവാനായ്-
ക്കൊണ്ടിരിപ്പതും തീര്‍ത്തു പാലയ ജഗല്‍ പ്രഭോ!
സന്തതം തവ ചരണാംബുജം നമോനമഃ
സന്തോഷസന്ദാനസന്താനമേ! നമോസ്തുതേ.”

ഇത്തരം ദേവേന്ദ്രാദിദേവകള്‍ വഴ്ത്തുന്നേര-
മുത്തമപുരുഷനെത്തത്സഭാരംഗത്തിങ്കല്‍
മുഗ്ദ്ധഹാസവും പൂണ്ടു കണ്ടിതങ്ങസുരകള്‍
തത്സഭയിലും കാണായ്‌വന്നിതവ്വണ്ണം തന്നെ.
മുക്കണ്ണരോടും കമലോത്ഭവനോടും ചേര്‍ന്നു
സഖ്യമുള്‍ക്കൊണ്ടു മൂര്‍ത്തിത്രയവും കാണായ്‌വന്നു
മന്ദരമുയര്‍ത്തുവാനാമയായതിന്‍ കീഴില്‍
നിന്നതുമതിന്‍ മീതേ പക്ഷിയായിരുന്നതും
പന്നഗശയനനായിന്ദിരാമുഖപ്രിയ-
നന്ദിനിമാരെക്കണ്ടുകൊണ്ടുറങ്ങീടുന്നതും
കണ്ടു കൌതുകമുൾക്കൊണ്ടീരേഴുലോകങ്ങളുൾ-
ക്കൊണ്ടുനിന്നവൻ കളിയെന്തിതു വിചിത്രമോ?
സരവ്വലോകവും നിജ ഹൃല്ക്കമലത്തിൽ ചേർത്തു
സരവ്വദാ സൃഷ്ടിച്ചു കാത്തഴിച്ചു കളിപ്പവൻ
സര്‍വ്വമീവണ്ണം ചമഞ്ഞീടിനോരളവപ്പോള്‍
സര്‍വ്വമംഗലം മന്ഥമന്ദരം നേരേനിര്‍ത്തി
സര്‍വ്വദേവാരികളാലിങ്ങനെ മഥിപ്പിച്ചാന്‍;
ഗര്‍വ്വമൊട്ടകന്നു നാഗേന്ദ്രനും ദീനം‌പൂണ്ടാന്‍.
ഖിന്നനായലഞ്ഞുലഞ്ഞാകുലേന്ദ്രിയനായ
പന്നഗവരന്‍ വിഷം വമിച്ചു തുടങ്ങിനാന്‍.
വഗ്നി കീലാകാരമായ് വന്നെഴും വിഷജ്വാല-
തന്നാലങ്ങേറ്റം പരവശരായസുരകള്‍
നിന്നുഴന്നഹങ്കാരം വച്ചു ഭൂതേശപദ-
ദ്വന്ദ്വങ്ങള്‍കൂപ്പി സ്തുതിച്ചന്ധരായ് ചമഞ്ഞുടന്‍
മന്ദരായ് ചമഞ്ഞപോതിന്ദിരാവരന്‍ പരന്‍
ചെന്നതെന്തെന്നു സൂക്ഷിത്തന്നേരം കാണായ്‌വന്നു
വേഗേനതൂകും വിഷജ്വാലാമാലകളേറ്റ-
മാഗമക്കാതലായ നാഥനും പരവശാല്‍
ശ്രീമഹാദേവന്‍ തന്നോടാദരാലരുള്‍ചെയ്താന്‍:
“സോമശേഖര! ഭവാനെന്തുകല്പിച്ചതിപ്പോള്‍?
ത്രൈലോക്യം ഭസ്മീകരിക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ പരി-
പാലിപ്പാനുപായമെന്തെന്നതു ചിന്തിക്കണം.
വൈകാതെ ഹാലാഹലജ്വാലകണ്ടാലും പ്രാലേ-
യാകാരമിതിനെ നാമെങ്ങനെയടക്കുന്നു?
ഞാനൊരുപായം കണ്ടീലേതുമെ ഭവാനുടെ
മാനസഗതിയെന്തെന്നരുളിച്ചെയ്കേ വേണ്ടൂ.”
ദേവദേവേശന്‍ മഹാവിഷ്ണു മാധവന്‍പര-
നീവണ്ണമരുള്‍ചെയ്യുന്നേരമീശ്വരനീശന്‍
പാര്‍വ്വതീവരന്‍ കൃപാശാലിതാനരുള്‍ചെയ്താ-
“നാശയാകുലംകലര്‍ന്നീടായ്ക ഭവാനേതും
ഞാനിതു സേവിച്ചടക്കീടുവന്‍ കാണ്‍കെ”ന്നുതന്‍-
പാണിയാല്‍ വിഷമെല്ലാമാകവേ കൈക്കൊണ്ടുടന്‌
സേവിപ്പാനാരംഭിച്ചകാലമങ്ങഖിലരു-
മാവോളം ചുഴന്നണഞ്ഞീടിനാര്‍ പാരവശ്യാല്‍
ഹാഹാകാരേണ സര്‍വ്വലോകരും ഭ്രമിക്കുമ്പോ-
ളാഹാരം ചെയ്താനഖിലേശനും ഹാലാഹലം.
പാര്‍വ്വതി, പതി വിഷപാനം ചെയ്തളവതി-
സ്നേഹവാത്സല്യത്തോടു കേണുകേണയ്യോ പാപം
ദേവദേവേശ! മമഭര്‍ത്താവേ! ജഗല്പതേ!
കേവലം ചതിക്കയോ ചെയ്തതിങ്ങഗതിയെ?
പാരതിലുഴലുമാറെന്തിതു തോന്നീടുവാന്‍
മാരദാഹത്തിന്‍ പ്രതികാരമോ ശിവശിവ!
വൈധവ്യം മമ രതിയെപ്പോലെ വരുത്തായ്കെ-
ന്നാധിപൂണ്ടാലാപം ചെയ്താനതാനനാതൂര്‍ണ്ണം
ഖേദമാര്‍ന്നുദരേ താഴായ്കയെന്നുള്ളില്‍ കല്പി-
ച്ചാദരാല്‍ കഴുത്തിലാമ്മാറുടന്‍ മന്ത്രാക്ഷരം
ധ്യാനിച്ചു പിടിച്ചിരുത്തീടിനാള്‍ മടിയില-
ത്യാനന്ദസ്വരൂപിണി താന്‍ പുണര്‍ന്നനുരാഗാല്‍
മേവിനോരളവു താഴായ്കയാലിറങ്ങാതെ
കേവലം വമിപ്പതിന്നായ്ത്തുടങ്ങീടുന്നേരം,
ശ്രീനാരായണസ്വാമിതാനുടന്‍ വക്ത്രം പിടി-
ച്ചാനിനിയിങ്ങോട്ടു വീഴായ്കയെന്നുള്ളത്തോടും
കൂടവേ കഴുത്തിലപ്പോളുറച്ചിളകാതെ
കൂടിനാന്‍ കാകോളവും നീലവര്‍ണ്ണത്തോടുടന്‍
രേഖകള്‍ മൂന്നയതിഭംഗിയില്‍ കാണായ്‌വന്നു.
ലേഖവൃന്ദവും മുനീന്ദ്രന്മാരുമസുരരും
നാനാലോകരും ബഹുവിസ്മയം കലര്‍ന്നു നി-
ത്യാനന്ദന്‍ തന്നെ നീലകണ്ഠനെന്നെല്ലാവരും
നാമവും സകലൈകസമ്മതമാകെച്ചെയ്ത-
ങ്ങാമോദം പൂണ്ടു കൂപ്പിസ്തുതിച്ചാരതിഭക്ത്യാ.
മാരാരി വിഷപാനം ചെയ്തേവം ദേവാസുര-
ന്മാരാദി പ്രജകളില്‍ കാരുണ്യം കലര്‍ന്നുടന്‍
പാരിച്ചോരളവു മന്ദിച്ചൊരു മഥനവും
കാലുഷ്യമൊഴിഞ്ഞധുനാ! ബത! തുടങ്ങിനാര്‍.
അന്നേരം ക്ഷീരാംബുധി തന്നില്‍ നിന്നുയര്‍ന്നിങ്ങു
വന്നിതു സുരഭിയുമാനയും കുതിരയും
ചന്ദ്രനും കൌസ്തുഭവും പാരിജാതകവുമാ-
നന്ദമാര്‍ന്നപ്സരസാം വര്‍ണ്ണവുമനുക്രമാല്‍.
എന്നതില്‍ സുരഭിയെ കൈക്കൊണ്ടാഋഷികുലം
അന്യൂനാദരം മഖാദിക്രിയാശുദ്ധ്യര്‍ത്ഥമായ്
പിന്നെയങ്ങുച്ചൈഃശ്രവാശ്വത്തെയുമൈരാവതം-
തന്നെയും പരിഗ്രഹിച്ചീടിനാന്‍ ദേവേന്ദ്രനും
കല്പകവൃക്ഷത്തേയുമപ്സരസ്സുകളേയും
അപ്പൊഴുതമരകള്‍ കൈക്കൊണ്ടാരദിദ്രുതം.
മുപ്പുരാരാതി ചന്ദ്രക്കലയും ചൂടീറ്റിനാന്‍.
പദ്മിനീവരന്‍ ധരിച്ചീടിനാന്‍ കൌസ്തുഭവും.
തല്‍ക്ഷണേ കഠിനവേഷാകാരസ്വരൈരുട-
നുല്‍ക്രമിച്ചുടന്‍ ‘ജ്യേഷ്ഠതന്നെയും കാണായ്‌വന്നു.
ദുഃഖിച്ചു സഹായമില്ലാഞ്ഞിരിപ്പാനും കാണാ-
ഞ്ഞുള്‍ക്കാമ്പിലഴല്പെട്ടു വന്നടുത്തലറുമ്പോള്‍
സല്‍ക്കാരപൂര്‍വം ചിരിച്ചുല്പലേക്ഷണന്‍ പരന്‍
മുക്കണ്ണന്‍ തന്നെസ്സംഭാവിച്ചുടനരുള്‍ ചെയ്താന്‍:-
“കേള്‍ക്കെടോ! മഹാജ്യേഷ്ഠേ! നിന്നുടെ വസതികള്‍
നീക്കമെന്നിയേ നിഖിലാനുസമ്മതം ശഠേ!
നിത്യവുമജസമൂഹാന്തഃസ്ഥാനങ്ങളിലും
പ്രത്യുഷസ്സിങ്കലടിതളിയില്ലാതിടത്തും
നിഷ്ഠൂരതരമുപരീടിന വനങ്ങളില്‍
നിഷ്കൃതിനിത്യം പൊരുതീടിന ചൂതിങ്കലും
തസ്കരന്മാരാമവര്‍ തങ്കലുമത്യന്തമ-
ത്യുഗ്രന്മാര്‍ മാതാപിതൃദ്വേഷകന്മാരായ്മേവും
മര്‍ത്യന്മാരുടെ വക്ത്രങ്ങളിലും പ്രാകുന്നവര്‍
വക്ത്രങ്ങള്‍ തോറുമുദയാസ്തസന്ധ്യാദികളില്‍
നിദ്രയായ് കിടപ്പവര്‍തങ്കലും തരുണിമാ-
രത്രൈവ രജസ്വലമാര്‍ ശയനങ്ങളിലും,
മദ്യപങ്കലും ഗുരുതല്പഗങ്കലും വിദ്യാ-
വൃന്ദനിന്ദാകൃത്തിലും, ബ്രഹ്മഘാതകങ്കലും
വിശ്വാസപ്രവഞ്ചകനായിരിപ്പവനിലും
വിശ്വസിച്ചീടും സ്വാമിവഞ്ചകാനൃതങ്കലും
നിഷ്ഠൂരപ്രവക്താക്കള്‍തങ്കലും ബഹുഭോകതാ
കഷ്ടകാരകങ്കലും മലിനവേഷങ്കലും
രാതിയില്‍ ദധികൂട്ടീടുന്നവങ്കലും പര-
മാസ്ഥയാ ഗോക്കള്‍മുഖങ്ങളിലുമതുപോലെ
നോക്കിക്കണ്ടുചിതങ്ങളുണ്ടിന്നും പലേടത്തും
പൊയ്ക്കൊള്‍ക നിനക്കു ചേരുന്നേടത്തനുദിനം
പാര്‍പ്പതി” നെന്നങ്ങരുള്‍ ചെയ്തയച്ചരുളിനാന്‍
പാല്‍ക്കടല്‍ മകള്‍ മണവാള, നന്നേരം, ജ്യേഷ്ഠ-
പോയ്ച്ചെന്നിസ്ഥാനങ്ങളിലന്വഹം മരുവിനാള്‍
വായ്പെഴും കുതൂഹലത്തോടവള്‍ മറഞ്ഞപ്പോള്‍
ആശ്ചര്യതരമതിനിര്‍മ്മലമായുള്ള സാ-
മ്രാജ്യവൈഷ്ണവബ്രഹ്മശക്തികള്‍ തേജഃപുഞ്ജം
പാല്‍ക്കടല്‍മദ്ധ്യേ പൊന്‍ ചെന്താമരമലര്‍തന്നില്‍
നീക്കമെന്നിയേ ജഗന്മോഹനദ്രവകാന്ത്യാ
ഭാസ്കരാഭയാ മണിമകുടപ്രകാശവല്‍
കാല്‍ക്ഷണമാത്രം കാണായതിങ്കലുണര്‍ന്നുടന്‍
യോഗ്യനിര്‍മ്മലദീപ്ത്യാ മോഹനാകാരേണ സൌ-
ഭാഗ്യലക്ഷ്മിയെക്കാണായ്ച്ചമഞ്ഞുനിരന്തരം.
സൂക്ഷ്മമായേവം പരമാനന്ദസ്വരൂപിണി
ചേല്‍ക്കണ്ണിമാരാം ജഗദ്ദിവ്യസുന്ദരികളാല്‍
ചൂഴവേ മണിമയരത്നദീപങ്ങളെടു-
ത്തേഴുരണ്ടുലകെല്ലാം ശോഭിച്ചുജ്ജ്വലിക്കവേ
കല്പകോദ്യാനമദ്ധ്യേ ശുക്ലവാരണപ്രവ-
രപ്രഭുക്കളാലഭിഷേകപൂര്‍വാനന്ദിനി,
ചൊല്പൊങ്ങും ജഗത്ത്രയമോഹനാകാരത്തോടു-
മുല്പലമകള്‍വന്നു മുല്പാടിങ്ങടുത്തുടന്‍
സര്‍വ്വനേത്രേന്ദ്രിയാര്‍ത്ഥമീശ്വരീഗുണരൂപം
സര്‍വ്വലോകരും കൊണ്ടാടിസ്തുതിച്ചീടും നേരം,
മാനസമഴിഞ്ഞലിഞ്ഞാര്‍ദ്രമായതിശയ-
മാനന്ദപരവശനായുടനരുള്‍ ചെയ്താന്‍:

No comments: